Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

അമ്മച്ചിക്ക് റബ്ബർ ഉണ്ടോ..
അമ്മച്ചി: കുറച് റബ്ബർ വെക്കണം.
അജു: ഇവിടെ അല്ലേ നിറയെ റബ്ബർ ഇതൊക്കെ നിങ്ങടെ അല്ലെ.
അമ്മച്ചി യുടെ മുഖത്ത് സംതോഷം വരുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
അമ്മച്ചി: നിന്റെ കൊച്ചമ്മക്ക് കുറെ ഉണ്ടോ റബ്ബർ.
അജു: കാണുന്നതൊക്കെ, (അജു വണ്ടി പോകുന്നതിനു ചുറ്റുമുള്ള തോട്ടം കാണിച്ചു പറഞ്ഞു)
അമ്മച്ചിയുടെ കണ്ണൊന്ന് തള്ളി.
അമ്മച്ചിയുടെ വായിൽ നിന്നും അജുനു ഓരോന്ന് ഓരോന്ന് വീണ്ക്കിട്ടി.
അജു: ഞാൻ, നിങ്ങളെ ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസിലായി വല്യ ഏതോ വീട്ടുകാരാണെന്നു..ആന്ന് ബസ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മച്ചിയെ ഞാൻ.. അന്നല്ലേ കണ്ടത്, എനിക്ക് ഒരു സംശയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല,  അമ്മച്ചിയുടെ മുഖത്തെ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ കൊച്ചമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ളവരെന്ന് തോന്നി.
(അമ്മച്ചി സുഖിച് ഇരിക്കുകയാണ്.)
എവിടെയാ നാട്.!?
റിജി: ചങ്ങനേശ്ശേരി.
അജു കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി...എന്നിട്ട് ചിരിച്ചു.
അമ്മച്ചി: ഞങ്ങൾ വല്യ തറവാട്ട് കാരാ പണ്ട്, ഇപ്പോഴും കുറവൊന്നുമില്ല.
ഇടയ്ക്ക് വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഇവിടെ വരും, റാണിക്ക്  കൊച്ചുങ്ങളെ കാണാൻ.
അജു: മ്മ്..
അമ്മച്ചി: അവൾക്ക് ആരും ഇല്ലല്ലോ, ഉള്ള ഒരുത്തൻ എവിടെയോ കിടക്കുന്നു.
അജു: നിങ്ങടെ ഒക്കെ വലിയ മനസ്സ്...അല്ലേൽ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടി ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഒക്കെ വരാൻ തോന്നുമൊ!.
അമ്മച്ചി: അതെ..അതെ..ഞങ്ങളുടെ മനസ് പക്ഷെ ആ റാണിക്ക് അറിയില്ല.
റാണിക്ക് നല്ല വരുമാനം ഇല്ലയോ ഇവിടെ, വേറെ ചിലവൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..കുട്ടികളും ഇല്ല..ഒരവശ്യത്തിന് എടുക്കാൻ ഒരാവശ്യവും ഇല്ല. എന്നാ...വേണ്ടവർക്ക് കൊടുക്കുക..അതും ഇല്ല..
(അജുന് കാര്യം പിടികിട്ടി. അപ്പോ അതാണ് അമ്മയും മോളും വന്നത്. അജു മനസിൽ പറഞ്ഞു.)
റിജി: അമ്മച്ചി...മതി എന്ന് സൂചന കാട്ടി.
അമ്മച്ചി തിരിഞ്ഞു നോക്കി, ഞാൻ വേണ്ടതീനം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..
അജു: ഞങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ മനസിലാവും അമ്മച്ചി, അല്ലേലും അത്രയും തോട്ടം ഒക്കെ ഒറ്റയ്ക്കു എങ്ങനെ നോക്കി നടത്താനാണ്.
(അജു ഒരു കളം കൂടി കയറ്റി ചവിട്ടി.)
അമ്മച്ചി: കണ്ടോ..ഇവന് പോലും അറിയാം
അജു: ഇവിടെ നിൽക്കുന്നതിനെക്കാളും നല്ലത് നല്ല ഏതേലും കച്ചവടം ചെയ്യുന്നതാ..
അമ്മച്ചി: അത് തന്നെ, പക്ഷെ മനസിലാവണ്ടേ.
അതിനു ഇ റിജി ഒന്ന് അവളോട് പറയണ്ടേ..