Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

മതി.
അജു തലയും താഴ്ത്തി കാറിനടുത്തേക് നടന്നു.
വൈകിട്ട് സാധനങ്ങളും വാങ്ങി  അജു കാറിൽ തന്നെ തിരിച് കൊട്ടാരത്തിൽ വന്നു.
സ്റ്റെഫി അവൻ വന്നതിനു ശേഷം പോയി.
അജു: ഇതിപ്പോ ..ആകേ ആരും ഇല്ലാതായി.
അവൻ കാറിനു പുറത്തു കയറി ഇരുന്ന് നേരത്തെ വാങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
റാണി വീട്ടിൽ നിന്ന് അവനെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..പുസ്തകം വായിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സംതോഷമായി.
ഇരുട്ടു വന്നതോടെ എഴുത് മങ്ങി, ഇവിടെ ആണേൽ ബൾബും ഇല്ല. അജു  പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറ്റത്തൂടെ നടന്നു..വിശാലമായ മുറ്റം.
റോഡിൽനിന്നും ഉള്ളിലാണ് വീട്..രാതി ആയപ്പോൾ കാട് പോലെ.വീട്ടിന് അകത്ത് വെളിച്ചം ഉണ്ട്..
പട്ടിയുടെ അവസ്ഥ ആയല്ലോ..അവൻ സ്വയം കുറ്റപെടുത്തി.
റാണിയെ കാണാനേ ഇല്ല..അജു ഗേറ്റ് അടച്ചു തിരിച്ചു നടന്നു.
അവൻ പുസ്തകവും എടുത്ത് വീീടിന്റെ പടിക്കെട്ടിൽ ഇരുന്നു ബാക്കി പാവേലിന്റെ കഥ വായിച്ചു.അജു അറിയാതെ ചുമരും ചാരി ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ആരോ കയ്യിൽ വന്ന് തൊടുന്നത് പോലെ അവന് ഉറക്കത്തിൽ തോന്നി...
അവൻ കൺതുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ മഹാറാണി. ..
അജു: മഹാറാണി ...(എന്നും പറഞ് പെട്ടെന്ന്  എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു..)
അല്ല...കൊച്ചമ്മ.(അവൻ തിരുത്തി)
റാണി: അവൻ ഇപ്പോ പറഞ്ഞത് ശെരിക്കും കേട്ടു..നേരത്തെ വിളിച്ചതും ഇത് തന്നെ..
(അവൾ വേറെ ഒരു ഭാവ മാറ്റം കാണിക്കാതെ..)
അത്താഴം എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്..
അജു: മ്മ്.. (അവൻ പിന്നാംബുരതെക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി)
കൊച്ചമ്മ: ഇ ഇരുട്ടിലോ..
അജു: ശെരിയാ...ഇരുട്ടാ..
കൊച്ചമ്മ: (റാണി ആകേ റെസ്റ്ലസ്സ് ആയി)
അകത്തു മേശമേൽ ഉണ്ട്..
അജു: ഒക്കെ..കൊച്ചമ്മേ..
(അജു ആദ്യമായിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി ഹാള്ളിലെ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു, അവൻ ചുറ്റും നോക്കി ,,സ്റ്റെഫി പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ  ഇതെന്തൊരു വലിയ വീടാ....)
അയ്യോ..കൊച്ചമ്മേ ഞാൻ എടുക്കാം..
അവൻ കൊച്ചമ്മ ഉള്ള ഇടത്തേക്ക് ഓടി, പഷേ കൊച്ചമ്മ അവിടെ ഇല്ല...അവൻ ലൈറ്റ് കണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു..കുറച്ചു നടന്നപ്പോൾ ആണ് എത്തിയ സ്ഥലം അവന് കിട്ടുന്നില്ല...പിന്നോട്ട് നടന്നപ്പോഴും വഴി മാറി..
അമ്മച്ചി...പെട്ടു..ഇതൊക്കെ എങ്ങോട്ടാ..
കൊച്ചമ്മേ..കൊച്ചമ്മേ...ഒരു ശബ്ദവും ഇല്ലല്ലോ... അജു ഒരു പടി കണ്ടു അതിൽ കയറിയപ്പോൾ വേറൊന്ന്..അവൻ അതിലൂടെ ഇരുട്ട്