Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

അല്ല,കുറച്ചു പാവം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.
സ്റ്റെഫി:  ഞാൻ ..ആദ്യമേ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ
അജു: പിന്നെ...എന്നെ വെറുതെ ഓരോന്നും പറഞ്ഞ് പേടിപ്പിച്ചിട്ട്..
സ്റ്റെഫി:  ചിരിച് കൊണ്ട്, നി ആൺകുട്ടി ആയത്കൊണ്ട് കുറച്ചു ധൈര്യം ഉണ്ടെന്നു കരുതി...നി പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ കഷ്ടമാ..
അജു: മതി മതി..സ്റ്റെഫി. ..എന്റെ ധൈര്യം വൈകാതെ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി അറിയും.
സ്റ്റെഫി ഒന്നു ഞെട്ടി, അവൻ എന്താ ഉദേശിച്ചേ എന്നു അവൾക് മനസിലായി.. അവൾ ഒന്ന് അടക്കി മൂളി..ഇങ്ങു വാ തരാം..
അജു: ഇന്നലെ പോയവരൊക്കെ അവിടെ എത്തിയോ..
സ്റ്റെഫി: ആ...
റാണി: എന്താ..ഒരു സംസാരം..
സ്റ്റെഫി:  പ്രതീഷികാതെ ശബ്ദം കേട്ടു.. അത്..കൊച്ചമ്മേ..ഇന്നലെ പോയവരൊക്കെ അമ്മച്ചിയും കുട്ടികളും അങ്ങ് എത്തിയൊന്നു അവൻ ചോദിച്ചതായിരുന്നു.
റാണിയെ കണ്ടതും അജു മേഷ്മേൽ നിന്ന് താഴെ ഇറങ്ങി നിന്നു.
എന്നിട് നിർമലമായ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.
(റാണി വരുമ്പോഴേ അവനെ കാണുംന്നുണ്ടായിരുന്നു. )
റാണി: അവർ ഉച്ചയ്ക്ക് അവിടെ എത്തി. സ്റ്റെഫി യെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി കഴിച്ചായിരുന്നോ...
സ്റ്റെഫി:  ഇല്ല..
റാണി: ഞങ്ങൾ പുറമെ നിന്ന് കഴിച്ചു..
സ്റ്റെഫി:  ഇവിടെ ഒക്കെ തയ്യാറായി കൊച്ചമ്മേ.
റാണി: ബാക്കി രാത്രിയേക്ക് ഇത് തന്നെ മതി.
സ്റ്റെഫി:  മ്മ്..
റാണി: ഇപ്പോ 3 ദിവസം ആയില്ലേ ഇവിടെ തന്നെ, ഇന്നിനി വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ..
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മ ഒറ്റയ്ക്ക്...
റാണി: അത് സാരമില്ല..
സ്റ്റെഫി:  പുറത്ത് അജു ഉണ്ട്...എന്നാലും..
റാണി: എന്നലെന്താ...ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.
അജു: (കർത്താവേ പുറത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക്.., അപ്പോ എനിക് വീട്ടിൽ പോകണ്ടേ) മനസ്സിൽ.
റാണി അകത്തേക്ക് പോയി.
അജു: അല്ല..ഞാനെന്താ..പട്ടിയോ. .പുറത്ത് കിടക്കാൻ. നിങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങളിലും തെറ്റാണ്.
സ്റ്റെഫി:  ഇന്ന് നി കാവൽ കിടന്നോ...അവൾ അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
അജു: ഞാൻ വീട്ടിൽ പോകും..ഞാനില്ല പുറത്ത് കിടക്കാനൊന്നും..ആ മുറി ആണേൽ  ഒരു സുഖവും ഇല്ല.
സ്റ്റെഫി:  പിന്നെ ഡ്രൈവർ ക്ക് വീട് വെച്ച് തരാം.
അജു: എന്റെ കയ്യിൽ ഡ്രെസ്സ് ഒന്നും ഇല്ല.
സ്റ്റെഫി:  പോയി എടുത്തോ..എന്തായാലും സാധനം വാങ്ങാൻ പോകണം, വരുമ്പോൾ എടുത്താൽ