Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

അടിച്ചു.
അടികൊണ്ട അജു അതെ നിൽപ്പിൽ കിതയ്ക്കുന്ന റാണിയെ നോക്കി. വളെരെ സാവധാനത്തിലെ അജുന് ദേഷ്യം കയറുള്ളൂ.. അവനത് വന്നു, അവന്റെ മുഖം മാറി. വെളുത്ത മുഖം റാണിയുടെ കൈകൊണ്ട് ചുകന്നു.
അടിച്ചതിനുശേഷം റാണിക്കും ചെയ്തത്  കടന്ന് പോയെന്നു തോന്നി, അവൾ ദ്രതിയിൽ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഭാവിച്ച് കാലെടുത്ത് വെച്ചപ്പോഴേക്കും അവളുടെ അരയിൽ അവന്റെ കൈ ചുറ്റിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.  ഒരു കടലാസ് പോലെ അവൻ റാണിയെ ചുമരിന് നേരെ പിടിച്ചു നിൽപിച്ചു..ഉയർന്ന ഇരുകൈകളും അവൻ  അവന്റെ ഒരു കൈ കൊണ്ട്  മുകളിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.അജു, റാണിയുടെ മുകളിലേക്ക് അമർന്നു. കൈ എടുക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും റാണിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
റാണി: വിട്. .അവനെ തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു.
അജു: നി എനിക്ക് തന്നത്, തിരിച് ഞാൻ നിനക് തന്നിരിക്കും.. അവൻ ഏതാണ്ട് ഉറപ്പിച്ച പോലെ പറഞ്ഞു.
അജു ആകേ മാറിയത്, അതുവരെ റാണിക്ക്  ഉണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യം ഇല്ലാതാക്കി. അവന്റെ വെട്ടിതിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ അവളിൽ ഭയം ജനിപ്പിച്ചു.
റാണി: (എങ്കിലും ഷൌര്യത്തോടെ) എന്നെ എന്തേലും ചെയ്താൽ..എന്നവൾ തുടർന്നു..
(റാണിയുടെ വാക്കിന് മറുപടി എന്ന്പോലെ)
അജു: ചെയ്താൽ ആരും വരില്ല.. നിന്നെ ഞാൻ എന്നല്ല ആരു ചെയ്താലും ഒരാളും വരില്ല. കാരണം നി എങ്ങനേലും ഇല്ലാതാകണം എന്നുതന്നെ ആണ് നിന്റെ അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ പോലും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്..
പിന്നെ ആരാ നിനക് ഉള്ളത്....അപ്പൻ?അമ്മ?ഭർത്താവ്?ആരേലും ഉണ്ടോ? ?
(പലപ്പോഴും ആരും ഇല്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ റാണി ക്ക് അജുന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക് ഉത്തരം നല്കാനായില്ല)
റാണി ഒരു മരം പോലെ അവനെ നോക്കി നിന്നു.
അജു: ജീവിതത്തിൽ പലർക്കും പല അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.. നിനക്കും ഇഷ്ട്ടമല്ലാത്ത ഒരുപാട് കാര്യങൽ നടന്നു. നിന്റെ വിവാഹം പോലും. നി കല്യാണം കഴിച്ച വ്യക്തി നി വിചാരിച്ച പോലെ ആയിരുന്നില്ല, ശെരി തന്നെ..അയാൾക്കും അതിൽ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു.
റാണി: അയാൾക് വേണ്ടി വന്നതാണോ നീ. .
(റാണിയുടെ ദേഷ്യം വീണ്ടും ഉയരാൻ തുടങ്ങി, ഇടയിൽ അവന്റെ മുൻപിൽ നിന്ന് മാറുവാൻ നോക്കുന്നുവെങ്കിലും കഴിയുന്നില്ല)
അജു: ഞാൻ..ആർക് വേണ്ടിയും വന്നതല്ല റാണി: എന്റെ