Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മേ..ഉള്ളതാണോ..
അജു: പിന്നെ വെറുതെ ആണോ.. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വെളിച്ചം ഒക്കെ പോയി.  ഞാൻ ഇതിനകത്തു വഴിയും തെറ്റി..  സംശയമുണ്ടെൽ കൊച്ചമ്മയോട് ചോദിക്ക്..  കൊച്ചമ്മ ഒറ്റയ്ക് അല്ലേ, അതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്നു.
ചേച്ചി..ഒന്ന് സ്‌കൂഷിച്ചോ,,ഇവിടെ ആകേ എന്തോ ഒരു വെത്യാസം ഉണ്ട്..
സ്റ്റെഫി:  (ഒന്ന് പേടിച്) എന്ത് വെത്യാസം?  അജു: എന്തോ...എനിക്കറിയില്ല.
(അവൻ കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റു..റാണിക്ക് എന്തൊക്കെയോ പറയണം തോന്നി കൂടെ ചിരിയും വന്ന് സ്റ്റെഫിയെ കണ്ടിട്ട് പഷേ ഒക്കെ ഉള്ളിലടക്കി)
സ്റ്റെഫി: ഇന്നാൾ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അവിടെ അടുക്കള ഭാഗത്ത് എന്തോ പോലെ കണ്ടെന്ന്. മാതാവേ ഒന്നും വരുത്തല്ല. ..മെഴുക് തിരി കത്തിച്ചോളാമേ. ..
അജു: എല്ലാത്തിനും കൂടി മാതാവിന് മെഴുകുത്തിരി കൊടുത്താൽ മാത്രം മതി.. കുറച്ചു വലുതെന്തേലും കൊടുക്ക്, ചേച്ചി.. ഇതാരോടും പറയല്ലേ പുറത്ത്‌ പിന്നെ ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല, നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും മാത്രം ആകും ഇവിടെ.  (അജു നേരെ കടയിലേക്ക് വിട്ടു)
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മേ.....
റാണി: എന്താ...
സ്റ്റെഫി:  അവിടെ ആരോ..എന്തോ പോലെ..ഇളകുന്നു..അടുക്കളയിൽ പാത്രം വെക്കുന്ന മുറിയിൽ.
റാണി: ((തെല്ലൊരു ഭയത്തോടെ...രണ്ടു പേരും പോയി നോക്കി)), ഇതാനൊ..ഒരു വണ്ട് പാത്രത്തിനുല്ലിൽ കുടുങ്ങിയത് അല്ലേ..  (സ്റ്റെഫി ക്ക് ശ്വാസം വീണ്‌.സമാധാനം ആയി.)
റാണി: ഇങ്ങനെ ആണേൽ കുറേ പേടിക്കും.( ചിരിച്ചും കൊണ്ട്) സ്റ്റെഫി അവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ മറന്നു കള. .വേണ്ടാതത് ആലോചിച്ചു പേടിക്കണ്ട..ഇത്ര കാലം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ, ഇനിയും ആരും വരില്ല.
സ്റ്റെഫി:  (സമ്മതതോടെ മൂളി)
ഒരു ദിവസം കടയിലേക്ക് പോയ അജുമോൻ വേഗം തിരിച്ചു വന്നു..
അജു: കൊച്ചമ്മേ..കൊച്ചമ്മേ..
റാണി: എന്താ..
അജു: വേഗം റെഡി ആകു..ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകാനുണ്ട്..
റാണി: എങ്ങോട്ട്.?
അജു: അത്യാവശ്യം..വേഗം..ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരാളെ കാണാനുണ്ട്..കൊച്ചമ്മ ഇല്ലാതെ നടക്കില്ല.
റാണി: സ്റ്റെഫി വീട് നോക്കണേ..(കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് റാണി തയ്യാറായി ഇറങ്ങി)
അജൂം റാണിയും കവലയും സിറ്റിയും താണ്ടി യാത്ര തുടർന്നു..
റാണി: എങ്ങോട്ടെക്ക് ആണിത്.!?
അജു കാർ വിജനമായ ഒരു പുൽമേട്ടിൽ നിർത്തി.
അജു: കൊച്ചമ്മ ...ഇറങ്..
റാണി ഒന്നും മനസിലാവതെ പുറത്തേക്ക്