Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

അറിഞ്ഞാൽ എന്താ..

സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മയുടെ ഭർത്താവ് അറിഞ്ഞാൽ..
അജു: ഹോ..പിന്നെ..ഞാൻ ഒരു സഹായം ചെയ്യന്ന് കരുതി. ഇപ്പോ അതൊക്കെ വിട്ടിട്ടുണ്ടാകില്ലേ..പിന്നെ തനിച് നിൽക്കണോ.
സ്റ്റെഫി:  എനിക് അതൊന്നും അറിയില്ല.
അജു: ചേച്ചിക് പിന്നെ എന്താ അറിയുന്നേ..ഇവരെങ്ങനെയാ ഇവിടെ വന്നേ..
സ്റ്റെഫി:  ഇവുടുത്തെ അമ്മച്ചിയുടെ മകളാ കൊച്ചമ്മ. അവരൊക്ക അങ്ങ് യൂറോപ്പിൽ. ആയിരുന്നു.  കൊച്ചമ്മയും അമ്മച്ചിയെയും മാത്രമെ ഞാനൊക്കെ കണ്ടുള്ളു..
അജു: അപ്പോ ഭർത്താവിനെ നിങ്ങൾ ആരും അറില്ലേ...
സ്റ്റെഫി:  ഇല്ല. അമ്മച്ചിയും കൊച്ചമ്മയും ആയിരുന്നു ഇവിടെ..
അജു: മരിച്ചപ്പോഴും വന്നില്ലേ?
സ്റ്റെഫി:  അതിനു അമ്മച്ചി ഇവിടെ അല്ലല്ലോ അടക്കിയത്.
അജു: പിന്നെ..
സ്റ്റെഫി: അവരുടെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ, .പഷേ അമ്മച്ചി അവസാനം വരെ താമസിച്ചത് ഇവിടെയാ..
അജു: വേറെ ബന്ധുക്കൾ?
സ്റ്റെഫി:  സ്വത്ത്‌ മാത്രെ ഉള്ളൂ. .ആരും ഇല്ല, അമ്മച്ചിയുടെ ആരൊക്കെയോ അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും ഒക്കെയാ..  നി വന്നതിൽ പിന്നെയാ ഞാൻ ഇവിടുന്നു രാത്രി പോകുവാൻ തുടങ്ങിയത്..അതിനു മുൻപ് ഞാനും മക്കളും ഇവിടെ ആയിരുന്നു. കുറേ സ്വത്ത്‌ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കൊച്ചമ്മയുടെ അമ്മായിഅമ്മമാരും, പെങ്ങൽമാരും ഒക്കെ ഇവിടെ വന്നു നിൽക്കും.
അജു: ഇപ്പോഴെന്താ..ആരും അതുപോലെ വരാത്തത്..
സ്റ്റെഫി: അവരൊക്കെ തക്കം നോക്കി ഇരിക്കുകയാ...പലർക്കും ഇവിടുത്തെ ഒറ്റപെടൽ ഇഷ്ടപെടില്ല..പിന്നെ ആണുങ്ങൾക് പ്രവേശനം ഇല്ലല്ലോ.  നിന്റെ കാര്യം മാത്രം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു...എനിക് അറിയില്ല..നിനക് ചോറ് ഇവിടെ ആയിരിക്കും കർത്താവ് വെച്ചേക്കുന്നെ.
അജുന് ആദ്യം വിചാരിച്ചത് പോലെ കാര്യങ്ങൾ മുൻപോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവൻ അതിൽനിന്നും പിന്മാറി..#raani ഒരുപക്ഷെ എല്ലാം കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും..അവനത് കാര്യമാക്കിയില്ല..
സ്റ്റെഫി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയ ഒരു രാത്രി
മുൻപിലെ തുറന്നിട്ട വാതിൽ കണ്ട് , അജു വീട്ടിനകത്തേക്ക് കയറി. അജു , റാണിയെ എല്ലായിടത്തും നോക്കി. സാധാരണ കാണുന്നിടത്തൊന്നും അവളെ കണ്ടില്ല. അവൻ കുറെ വിളിച്ചു..പല വാതിലും മുട്ടി നോക്കി. ഒരനക്കവുമില്ല.
കൊച്ചമ്മേ എന്നും റാണി എന്നും അവൻ തൊണ്ട പൊട്ടും പോലെ വിളിച്ചു.. അവനാകെ തളർ ന്നത് പോലെ ആയി. അടുകളയും റാണിയുടെ മുറിയും, ഒക്കെ അവൻ ഒരുപാട് തവണ നോക്കി.. പുറത്തേക്ക് നോക്കി, തോട്ടത്തിലും