Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

ബൈ..ചേച്ചീ
റാണി: ബൈ.
(ലൂസിയും അലിന യും മടങ്ങി)  റാണി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി, വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു,  പൊട്ടികരഞ്ഞു
റാണി: എന്നെ അവനും പറ്റിക്കുകയായിരുന്നോ.. (അവൾ പൊട്ടികരഞ്ഞു. )
അജു രാത്രി വിളിച്ചെങ്കിലും റാണി ഫോൺ എടുത്തില്ല..റാണി ആ നേരവും ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.വാതിലിനു വന്ന് മുട്ടി വിളിച്ച സ്റ്റെഫി യോട് പോലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസത്തെ  ആഹാരകുറവ് അവളെ ആകേ തളർത്തി.
രാത്രി ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടു, അജു ആനി അലിന ഏതൊക്കെയോ വീടുകൾ സ്ഥലങ്ങൾ കരയുന്ന റാണിയുടെ രൂപം  . ഒരു പ്രാവശ്യം അവൾ രാത്രി ഞെട്ടി ഉണർന്നു..
മുറി തുറന്ന് റാണി മേശമേൽ വെച്ച വെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചു.
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മേ, ...സുഖകുറവ് ഉണ്ടോ?
റാണി: ഇല്ല..ഇല്ല(അവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി കിടന്നു)
സ്റ്റെഫി: ശെരിക്കും എന്താ നടന്നത്..ഇനി വല്ല അസുഖം എങ്ങാനും.. ഇതുപോലെ പണ്ട് അമ്മച്ചി പോയപ്പോൾ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. അജുമോൻ ഉണ്ടേൽ അവനോടെങ്കിലും പറയാമായിരുന്നു.ഇനി അവര് തമ്മിൽ എന്തേലും പ്രശ്നം..എന്ത് ഉണ്ടാകാനാ. .അവൻ ഇന്ന് വിളിച്ചത് അല്ലേ. എന്താകുമോ എന്തോ.. ജോലി ഷീണത്തിൽ സ്റ്റെഫി മയങ്ങി പോയി.
രാവിലെ റാണി ചെടി നനയ്ക്കാനോ പറമ്പിൽ പോകുവാനോ ഒന്നും എഴുന്നേറ്റില്ല.
അജുനെ മറ്റൊരു തരത്തിൽ കണ്ടത് തെറ്റായെന്ന് അവൾക് ബോധ്യമായി..തന്നേക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ അവനെ താൻ അകലത്തിൽ നിൽക്കണം ആയിരുന്നു.  ഏതാണ്ട് ഒക്കെ ഉറപ്പിച്ചത് പോലെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു..  ( കുറച്ചു ആഹാരം കഴിച്ചു)
ആന്ന് വൈകുന്നേരം 5 മണിയോടെ അജു വന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ കുറേ സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അജു: സ്റ്റെഫി. .ചേച്ചീ. .ഇതാ നിങ്ങൾക്കും വീട്ടിലെ അമ്മച്ചിമാർക്കും ചേട്ടനും തുണി.
സ്റ്റെഫി: അയ്യോ...ഇതൊക്കെ എന്നതിനാ..
അജു: കുട്ടികൾക്ക് നിങ്ങൾ തന്നെ വാങ്ങിച്ചോ..അവൻ കുറച്ചു തുക അവരുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
സ്റ്റെഫി: (ഒരുപാട് സംതോഷത്തോടെ), അജുമോൻ എവിടെ ആയിരുനൂ ഇത്ര ദിവസം.
റാണി അപ്പോഴേക്കും ഹാളിലെക്ക് വന്നു..അവൾ ഒന്നും അറിയാത്ത്ത് പോലെ അടുകളയിലേക്ക് പോയി. അജു റാണിയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അജു:ഇതെന്ത് പറ്റി!?
സ്റ്റെഫി:  (തല താഴ്തി, പതുക്കെ)...ഒന്നും അറിയില്ല. 3 നാൾ