Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

എന്തോ.. ജോലി ഷീണത്തിൽ സ്റ്റെഫി മയങ്ങി പോയി.
രാവിലെ റാണി ചെടി നനയ്ക്കാനോ പറമ്പിൽ പോകുവാനോ ഒന്നും എഴുന്നേറ്റില്ല.
അജുനെ മറ്റൊരു തരത്തിൽ കണ്ടത് തെറ്റായെന്ന് അവൾക് ബോധ്യമായി..തന്നേക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ അവനെ താൻ അകലത്തിൽ നിൽക്കണം ആയിരുന്നു.  ഏതാണ്ട് ഒക്കെ ഉറപ്പിച്ചത് പോലെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു..  ( കുറച്ചു ആഹാരം കഴിച്ചു)
ആന്ന് വൈകുന്നേരം 5 മണിയോടെ അജു വന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ കുറേ സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അജു: സ്റ്റെഫി. .ചേച്ചീ. .ഇതാ നിങ്ങൾക്കും വീട്ടിലെ അമ്മച്ചിമാർക്കും ചേട്ടനും തുണി.
സ്റ്റെഫി: അയ്യോ...ഇതൊക്കെ എന്നതിനാ..
അജു: കുട്ടികൾക്ക് നിങ്ങൾ തന്നെ വാങ്ങിച്ചോ..അവൻ കുറച്ചു തുക അവരുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
സ്റ്റെഫി: (ഒരുപാട് സംതോഷത്തോടെ), അജുമോൻ എവിടെ ആയിരുനൂ ഇത്ര ദിവസം.
റാണി അപ്പോഴേക്കും ഹാളിലെക്ക് വന്നു..അവൾ ഒന്നും അറിയാത്ത്ത് പോലെ അടുകളയിലേക്ക് പോയി. അജു റാണിയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അജു:ഇതെന്ത് പറ്റി!?
സ്റ്റെഫി:  (തല താഴ്തി, പതുക്കെ)...ഒന്നും അറിയില്ല. 3 നാൾ ആയി എന്തേലും കഴിച്ചിട്ട്.  അജു: എന്താ വൃതം ആണോ..
സ്റ്റെഫി: ആ..വീണ്ടും പഴയത് പോലെ ആയി..എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അജു:ഹ്മ്. .ചേച്ചി ഇന്നിനി പോയ്കോളു..ഞാൻ ഉണ്ട്.
സ്റ്റെഫി: ഞാൻ അധികം ഒന്നും ഉണ്ടാകിയില്ല..വരില്ലെന്ന്  കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞു.
അജു:ഞാൻ കഴിച്ചു..ചേച്ചി പൊയ്ക്കോളൂ..
സ്റ്റെഫി ബാകി പണിയും തീർത്ത് കൊച്ചമ്മയോടും പറഞ്ഞ് പോയി.
(റാണി ബൈബിൾ വായിക്കുക ആയിരുന്നു. .അവനും അവിടെ പോയി നിന്നു).  അജു: കർത്താവെ..എല്ലാ തെറ്റും പൊറുക്കേണമേ..ഒന്നും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ലേ  എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു..എല്ലാവർക്കും നല്ലത് വരുത്തനെ..
(അജുന്റെ സംസാരം തുടർന്നപ്പോൾ മടുപ്പോടെ റാണി പ്രാർത്ഥന കഴിച്