Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

പറഞ്ഞത് അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തു നോക്കി.
ആനി..അല്ല..ആനിയും അജുവും..അതും അല്ല..ആനി, അജുനെ കണ്ടുവെച്ചു എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്...
അതിന് എന്താ അർത്ഥം,  പലതും ഇല്ലേ.. ചിലപ്പോ ആ കുട്ടിക്ക് മാത്രം തോന്നിയത്  ആകാം. ആനിക്ക് ഇവനെ ഇഷ്ട്ടം ആയിരിക്കാം. അജുന് അത് അറിയില്ലെങ്കിലും ആകാം..
തെറ്റ് സംഭവിച്ചത് മുഴുവൻ തന്റെ ഭാഗത്താണെന്ന് റാണിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി.  ഞാൻ കാരണം ഒന്നും അറിയാതെ അജു ഇത്രയും വേദന സഹിച്ചു..
റാണി ചെയ്ത് പോയ കാര്യങ്ങൾ  കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
തന്റെ മാറിൽ തല ചായ്ച് ഒന്നും അറിയാതെ ഉറങ്ങുന്ന അജുവിനെ റാണി കൂടുതൽ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.  ഇത്രയും പ്രശ്നങ്ങൾ വന്നപ്പോഴും അവൻ ചേർന്ന് കിടന്നപ്പോൾ റാണിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത മനശാന്തി കിട്ടി..ഒരു ധൈര്യം..കഴിഞ്ഞ കുറേ ദിവസം നഷ്ട്ടപെട്ട ഒരു ആത്മശാന്തി.  കഴിഞ്ഞ 4 രാത്രികളിലെ ഉറക്കമില്ലായ്മയും, യാത്രയും അജുവിനെ  തളർത്തിയിരുന്നു.  2 ദിവസമായ പട്ടിണി കിടക്കലും, ഉറക്കംില്ല്യമായും,മാനസിക പിരിമുറക്കവും റാണിയെയും ആകേ  തളർത്തി,
അടുത്ത് ദിവസം സ്റ്റെഫി വരാൻ ഒരുപാട് വൈകി.
സ്റ്റെഫി വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നതിനിടെ...
അയ്യോ..8.30 ആയി കൊച്ചമ്മ എന്നെ ഇന്ന് എന്തേലും പറയും. അവൾ വേഗത കൂട്ടി.
വീട്ടിൽ സമയം പോയത് പോലും അറിയാതെ റാണിയും അജുവും ഉറങ്ങുക ആയിരുന്നു.
പുറത്ത്‌ നിന്ന് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടതുപോലെ റാണിക് തോന്നി. അവൾ നോക്കിയപ്പോൾ മുറിയിലാകെ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു.നേരം പുലർന്ന് കുറേ നേരം ആയി..
റാണി:( സ്റ്റെഫി. ..പുറത്..) സാരിയും പിടിച് അവൾ അകത്തെ വാതിലും ചാരി ഹാളിൽ്ക്‌ വന്നു.
(ജനലയിലൂടെ നോക്കി)
സ്റ്റെഫി. ..കർത്താവേ