Chapter Title : ?കൊച്ചിൻ കാർണിവൽ 7 [Harry Potter]

ഇഫെക്ട്ടിൽ കിച്ചയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ആളിക്കത്തി.

ആആആആ……. തായി……ആാാ…."ആളിക്കത്തിയ ശരീരവുമായി കിച്ച അവിടെ കിടന്നു ഓടാനായി തുടങ്ങി. ഇങ്ങനൊരു കാര്യം ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിചിരുന്നില്ല.ഞാൻ കാരണമിതാ ഒരു മനുഷ്യ ശരീരം എന്റെ കണ്മുന്നിൽ കത്തിയമരുന്നു.ഞാനൊരു കൊലപാതകി ആയിരിക്കുന്നു.എന്നാൽ അവന്മാർ ചെയ്ത ചെയ്തികൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തപ്പോൾ ഇത് കുറഞ്ഞു പോയെന്നെ തോന്നിയുള്ളു. ഞാൻ ഓടി ബോധം കെട്ട് കിടക്കുന്ന മല്ലികയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. ബ്രായും പാന്റീസും മാത്രം ധരിച്ചവൾ ദാ തറയിൽ കിടക്കുന്നു.. എപ്പോഴും കാമം തുളുമ്പി നിന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് ദാ ദുഃഖം മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. മല്ലികയുടെ തല ഞാൻ എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു മുഖത്ത് രണ്ട് മൂന്നു തവണ തട്ടി നോക്കി.."മാഡം.. മല്ലിക…മാഡം…"ഞാനവളെ വിളിച്ചു. മല്ലിക മെല്ലെ കണ്ണുകൾ അനക്കുന്നത് പോലെനിക്ക് തോന്നി.

താങ്ക് ഗോഡ്…"ഞാൻ പറഞ്ഞു.

കിച്ചയുടെ ശരീരം ഇപ്പോൾ വെറും ശവമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അല്പ്പം മാറി തറയിൽ കിടന്നു കത്തിക്കരിയുകയാണത്.. ആ നായയുടെ ശവം കത്തുന്നതിനു പോലും എന്തൊരു നാറ്റം. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മഹേഷും രാജയും തറയിൽ ബോധംകെട്ട് കിടക്കുകയാണ്. തലയിൽ ആണല്ലോ അവർക്ക് അടി കിട്ടിയത്. ബോധം പോയിക്കാണും. രാഘവൻ ചവിട്ടേറ്റ് വീണ സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി.. പക്ഷെ അവനെ അവിടെ കാണാനില്ല.ഞാനൊന്നു ഭയന്നു. അത്രക്ക് വലിയ അടി അല്ലായിരുന്നു അവന് കിട്ടിയത്.

പെട്ടെന്ന് രാഘവൻ ഒരു കയർ കൊണ്ട് പിന്നിൽ നിന്നും എന്റെ കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ട് വലിച്ചു. എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ട രാഘവൻ എന്നെ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ട് പോയി. എന്റെ മടിൽ കിടന്ന മല്ലിക തറയിലേക്ക് വീണു.മണ്ണിൽ ഉരുണ്ട് മറിഞ്ഞു ഞാൻ പിറകിലേക്ക് പോയി. എങ്ങനെയോ കയറിൽ പിടികിട്ടിയ ഞാൻ രാഘവനെ കയറിൽ വലിച്ചു താഴെയിട്ടു.തന്ത്രപാടിൽ എങ്ങനെയോ ഞാൻ കഴുത്തിലെ കുരുക്കഴിച്ചു. എന്നാൽ ശ്വാസം കിട്ടാതെ ഞാൻ ആ മണ്ണിൽ തളർന്നു വീണു ചുമച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പൊടുന്നനെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കേറിയിരുന്ന രാഘവൻ എന്റെ മുഖത്തു നിർത്താതെ ഇടിച്ചു. എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ അടിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു..

തായോളി പുണ്ടച്ചി മോനേ…കൊല്ലും ടാ നിന്നെയൊക്കെ ഞാൻ.. എന്റെ