Chapter Title : ?കൊച്ചിൻ കാർണിവൽ 7 [Harry Potter]

കിച്ചയെ നീ..,"സ്വന്തം സുഹൃത്തിനെ ഞാൻ കൊന്നത് കണ്ട് രാഘവൻ ഒരു മൃഗമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ചാവടാ മൈരേ.. നീ…"രാഘവൻ അരയിൽ നിന്നും കത്തിയെടുത്തു എന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്താനായി ആഞ്ഞു. പക്ഷെ എങ്ങനെയോ ഞാൻ രാഘവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. എന്നാൽ ഞാൻ ഇതിനോടകം തളർന്നു പോയിരുന്നു. രാഘവന്റെ കത്തിയേന്തിയ കൈകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്താനായി താഴ്ന്നു താഴ്ന്നു വന്നു. മരണം ഞാൻ കയ്യെത്തും ദൂരത്തു വീണ്ടും കണ്ടു.

ക്ലിക്…."ചുടു ചോര എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി. പയ്യെ രാഘവന്റെ കയ്യുടെ ബലം തളർന്നു പോകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.രാഘവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. ഒരു ഇരുമ്പ് കമ്പി രാഘവന്റെ തലയുടെ പിറകിലൂടെ കയറി വലം കണ്ണു തുളച്ചു വെളിയിൽ വന്നിക്കുന്നു. രാഘവന്റെ ശരീരം ഞാൻ ഒരു വശത്തേക്ക് മറിച്ചിട്ടു. രാഘവൻ മരിചിരിക്കുന്നു. ചോരത്തുള്ളി തെറിച്ച കൈകളുമായി ദാ മല്ലിക എന്റെ മുന്നിൽ നിനക്കുന്നു.മല്ലിക രാഘവനെ കൊന്നിരിക്കുന്നു.വിറങ്ങലിച്ച ദേഹവുമായി അവളെന്റെ മുന്നിൽ അന്താളിപ്പോടെ നിന്നു. തറയിൽ നിന്നും ഞാൻ ചാടി എഴുനേറ്റ് രാഘവൻ മരിച്ചെന്നു ഉറപ്പ് വരുത്തി മല്ലികയെ നോക്കി. പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് മല്ലിക എന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടി വന്നു. എന്റെ ഇടുപ്പിൽ ചാടിക്കയറിയ മല്ലിക എന്റെ നെറ്റിയിലും കവിളുകളിളും ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി. എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ പൊട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞു..

താ.. താ…താങ്ക്യൂ അഭിജിത്….."മല്ലിക ഏങ്ങി ഏങ്ങി പറഞ്ഞു.

ഞാനവളെ എന്റെ മാറോടു ചേർത്ത് ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.അവളുടെ പെരും മുലകൾ നമ്മൾ ഇരുവരുടെയും നെഞ്ചുകൾക്കിടയിൽ കിടന്നു പിടച്ചു. ഒരവസരം മുതലാക്കി അല്ല ഞാനവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത്. മാനഭംഗത്തിന്റെ വക്കിൽ നിന്നും അവൾ രക്ഷപ്പെട്ടു വന്നെന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് അവളോടുള്ള സ്നേഹം ഇങ്ങനെയേ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അറിയുമായിരുന്നുള്ളു.

പേടിച്ചു പോയോ…."ഞാൻ ചോദിച്ചു.

മ്മ്മ്…ഒരുപാട്…."മല്ലിക വിങ്ങി വിങ്ങി പറഞ്ഞു.

ഞാനുണ്ട്……

താങ്ക്യൂ അഭിജിത്….

സോറി മാഡം…"

എന്തിന്…"അതിശയത്തിൽ എന്റെ തോളിൽ കിടന്ന അവളുടെ തല ഉയർത്തി എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.

എന്നെ കൊന്നിട്ടെ അവർ മാഡത്തെ തൊടുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ.. പക്ഷെ അവർ…."വിഷമത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

പോടാ…. നെഞ്ചിലും കാലിലും പിടിച്ചെന്ന് കരുതി