Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 2 [കമൽ]

ജിതിനേ സോണി പല്ലു ഞെരിച്ചു വരവേറ്റു.

വൈകീട്ട് ക്ലാസ് വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി, നടന്നു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന കോകില മിസ്സിന്റെ അടുത്തേക്ക് സൈക്കിളും ഉന്തി ഓടിയെത്തും വരെ ഫൈസലും ടീമും അവനെ പിന്തുടർന്നു. “എന്താ ജിത്തു ഇറങ്ങാൻ വൈകീത്?” “എല്ലാരും ഇറങ്ങണ്ടേ?” “എന്തിന്?” “അല്ല, തല്ലുണ്ടാക്കാൻ?” “തല്ലുണ്ടാക്കാനോ? നീയെന്തൊക്കെയാ പറയണേ?” അവൻ അന്നുച്ചക്ക് നടന്നതെല്ലാം കോകിലയോട് വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു. ഇടക്ക് അന്നയുടെ പൂറ്റിൽ ഫൈസൽ വിരലിട്ട സംഭവം പറഞ്ഞപ്പോൾ കോകില പെട്ടെന്ന് നിന്നു. “മിസ്സെ, ബാ... തീർന്നില്ല, ഇനീം പറയാം.” “വേണ്ട, ഇത്രേം തന്നെ കേട്ട് മതിയായി.” “ഹാ ബാക്കി കേൾക്ക്” അവൻ ബാക്കി മുഴുവൻ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു. “ഓ അപ്പൊ അതാണ് അവന്റെ നെറ്റീല് ഒരു മുഴ” “ആ ദദ്ദന്നെ...” “എന്നാലും അവനെ തല്ലണ്ടാരുന്നു.” “തല്ലാണ്ട് പിന്നെ? പോക്രിത്തരമല്ലേ അവൻ കാണിച്ചേ? മിസ്സിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ തൊട്ട് ഞാൻ ഓങ്ങി വച്ചിരുന്നതാ. സൗകര്യത്തിന് കിട്ടിയപ്പോ നല്ല നാല് പെട കൊടുത്തു.” “അതൊക്കെ ഈ ജോലിയിൽ ഉള്ളതല്ലേടാ? ഞാനത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അല്ല, എന്നെ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് ഇയാൾക്കെന്താ? ഇയാളെന്താ എന്റെ ബോഡി ഗാർഡോ? “ “ഹാം... അങ്ങനേം പറയാം. തനിക്ക് എന്നോടല്ലാതെ വേറാരോടെങ്കിലും കമ്പനിയുണ്ടോടോ അയ്യരിച്ചി പെണ്ണേ?” “ടാ ടാ.... ചെക്കന് കൂടണുണ്ട്...” അവൾ ജിതിന്റെ തലയിൽ ഒന്ന് കിഴുക്കി. അവൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് നിന്നു. “മിസ്സ് കോകില..ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?” “മം... കുരുത്തക്കേടൊന്നുവല്ലെങ്കിൽ ചോദിക്ക്.” “ഞാനും മിസ്സും തമ്മിൽ എത്ര വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം കാണും?” “നീ കണക്കു കൂട്ട്...” “മം... എട്ടും നാലും പന്ത്രണ്ട്