Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 5 [കമൽ]

മാറി. കുലച്ച കുണ്ണയും പുറത്തിട്ടു നിന്ന ജിതിനേ അന്ന ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു. അവൻ അവളോട് പൊയ്ക്കോ എന്നാംഗ്യം കാണിച്ച്, കുണ്ണ അകത്തിട്ട് വസ്ത്രങ്ങൾ നേരെയാക്കി. അന്ന ഊരിയിട്ട ഷെഡ്‌ഡി ചുരുട്ടിയെടുത്ത് പാവാടക്കുള്ളിൽ മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയി. ഒരു പാട് നേരം ടോയ്‌ലറ്റിൽ ചെലവഴിച്ചു കമ്പി മാറിയിട്ടാണ് അവൻ തിരിച്ചു ക്ലാസ്സിലെത്തിയത്. ക്ലാസിൽ കയറാൻ സമ്മതിക്കാതെ ടീച്ചർ കാരണം ഒന്നും ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവനെ ആ പീരിയഡ് പുറത്തു നിർത്തുകയും ചെയ്തു. “എന്തായി മച്ചമ്പീ, അന്ന വളയുമോ?” ടീച്ചേർടെ വക ഉപദേശവും വാങ്ങി അടുത്ത പീരിയഡിന് അകത്തു കയറിയ ജിതിനോട് സോണി അടക്കം ചോദിച്ചു. “പിന്നെ വളയാണ്ട്? അതിനുളള മരുന്നൊക്കെ ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.” “ഇനിയെങ്ങാൻ നമ്മള് വിചാരിച്ച പോലെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നില്ലെങ്കിലോ?” “കരിന്നാക്കെടുത്തു വളക്കല്ലേ മുത്തേ... എന്റെ കഷ്ടപ്പെട്ട് നിനക്കറിയില്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. നമ്മടെ നീളം സാമാനം കണ്ടപ്പോ തൊട്ട് അന്ന വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും ഫൈസലിന്റെ അടുത്തുന്നു ഇനി ലോട്ടറി എടുക്കണ്ടാന്ന്‌. ആ, എല്ലാം വരുന്ന വഴിക്ക് കാണാം. ഇല്ലേൽ വേറെ വഴി നോക്കാം. എന്താണെങ്കിലും എന്താ? എനിക്കും സുഖം, അവൾക്കും സുഖം.” ജിത്തു അന്നയിരിക്കുന്ന ബെഞ്ചിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു. അന്നയും പൂജയും ശ്രുതിയും അവനെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി ചിരിച്ചു. “മൈരേ... കേട്ടിട്ട് കൊതിയായിട്ട് വയ്യ. പേടിച്ചിട്ടാ. ഇല്ലേൽ ഞാനും ഒരു കൈ നോക്കിയേനെ.” “സാറിനുള്ളത് ഞാൻ ഒപ്പിച്ചു തരുന്നുണ്ട്. കൂടുതൽ വാചകമടിച്ചു ഒന്നും കുളമാക്കണ്ടിരുന്നാ മതി.” “ശെരി കാമദേവാ... ഉത്തരവ് പോലെ.” കോകിലയുടെ ക്ലാസ്സിൽ അവൻ മുഴു പഠിപ്പിയെ പോലെ അഭിനയിച്ചു. എന്നാൽ അവളുടെ സാന്നിധ്യം അവനെ ഒന്നിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എന്നാൽ അവൾ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കുന്നത് ജിതിന്റെ ഉള്ളിൽ സംശയങ്ങൾ ജനിപ്പിച്ചു. ഹേയ്, അങ്ങനെ ഒരു തോന്നലിൽ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നതെങ്ങനെ? എന്നാൽ അവന്റെ സംശയങ്ങൾക്ക് അടിവരയിട്ട് കൊണ്ട്, ക്ലാസ്സെടുത്തു കഴിഞ്ഞ് അവൾ ജിതിനെയോ അവൻ കൊണ്ടുവച്ച പൂവിനെയോ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത പോലെ ധൃതിയിൽ ക്ലാസ് വിട്ടു പോയി. വൈകീട്ട് സ്കൂൾ വിട്ട് സോണിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവനോടേണ്ടി വന്നു, വേഗത്തിൽ