Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 5 [കമൽ]

പറഞ്ഞു വരുന്നത്?” “എടാ, ഫൈസൽ നമുക്ക് ഒരു പ്രശ്നമാണ്. അവന്റെ ശല്യമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഞാനാരാ?നീയാരാ? നമ്മളാരാ??” “സംഗതിയൊക്കെ ശെരി, അതിന് ഞാനെന്താ വേണ്ടതെന്ന് പറ.” “നീയൊന്നും ചെയ്യണ്ട. എല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നീ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ഒന്ന് താങ്ങിയ മതി. എന്നുവച്ചു അവസാനം എനിക്കിട്ട് ഒരുമാതിരി മറ്റേ താങ്ങു താങ്ങരുത്.” “നീ കാര്യം പറ.” ജിതിൻ മേശവലിപ്പ് തുറന്ന് അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ടാബ്ലറ്റ് സ്ട്രിപ്പ് എടുത്തു. “ഇത് കണ്ടോ?” “ഇതെന്താ? ഗുളിക, ഇതെന്തിനാ?” “എടാ, ഇത് വയറിളക്കുന്ന ഗുളികയാ. ഇതൊരെണ്ണം ഞാൻ അവന്റെ ചോറിൽ പൊട്ടിച്ച് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.” “ആരുടെ? ഫൈസലിന്റെയോ?” സോണിയുടെ ഒച്ച പൊങ്ങി. “ശ്.... കാറിക്കൂവി എല്ലാരേം അറിയിക്കല്ലേ മൈരേ...” “എടാ, ഇതെപ്പോ?” “ഞാൻ പറയാം. നീ മിണ്ടാതെ കേട്ടോണം. ഇത് മിനിയാന്ന് രാവിലെ അസംബ്ലിക്ക് മുങ്ങി ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നപ്പോ കലക്കി ഒഴിക്കാൻ കരുതിയതാ. പക്ഷെ ആ പെഴച്ച മറിയ ചേച്ചി അങ്ങോട്ട് കേറി വന്നു. അതുകൊണ്ട് അന്നത്തെ പ്ലാൻ ചീറ്റി. മാത്രമല്ല, അന്നിടീം കൊണ്ടു. കലിപ്പ് കട്ടക്കലിപ്പായി. ഇന്നലെ അസംബ്ളിക്ക് എല്ലാരും ഇറങ്ങിയപ്പോ അവന്റെ ചാപ്‌സിൽ ഞാൻ കുറച്ചു ഉപ്‌സ് വാരിയിട്ടു.” “ഏ... എന്നു വച്ചാ?” “എടാ പൊട്ടാ, ഫൈസൽ ഇന്നലെ വയറു വേദന ആണെന്നും പറഞ്ഞു നേരത്തെ പോയോ?” “ആ പോയി. എടാ..... നീ?” “നമ്മളൊക്കെ ലീവ് എടുക്കണമെങ്കിലോ അത്യാവശ്യം ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്യണമെങ്കിലോ, പേരൻസിന്റ് കത്തു വേണം, മാങ്ങാത്തൊലി വേണം, അവനിതൊന്നും ബാധകമല്ലേ? കൊടുത്തു ഒരു നൈസ് പണി. ഇനി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം അവൻ നടന്നു തൂറും.” “ശെടാ ഭീകരാ... നീയാള് കൊള്ളാല്ലോ? അല്ല, ഈ ഗുളിക ഇതേവിടുന്നോപ്പിച്ചു?” “ജംഗ്ഷനിലെ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ നിന്നും ഒപ്പിച്ചു. ഒരു സ്ട്രിപ്പ് മുപ്പത് രൂപയെ ഉള്ളു അളിയാ.” “കൊള്ളാം.... ആരുമറിയാണ്ടിരുന്നാ മതി. പിന്നേ, എനിക്കും നിന്നോട് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്.” സോണി രണ്ടു വിരലുയർത്തി കാണിച്ചു. “ആ പറ പറ, കേൾക്കട്ടെ...” ജിതിൻ തലക്കടിയിൽ കൈ വച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് മലർന്നു കിടന്നു. “ഒന്ന്, നിനക്കെന്തു തോന്നിയാലും കൊള്ളാം, ഇല്ലേലും കൊള്ളാം. ആ കോകില