Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 5 [കമൽ]

മിസ്സിനെ നീ മറന്നു കളയണം.” “ഹാ ഹാ ഹാ... ശെരി, ഇനി രണ്ട്?” “എടാ, നീ സ്നേഹിക്കുന്നവരെയല്ല, നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെയ നീ സ്നേഹിക്കേണ്ടത്.” “അതിനെന്നെ ആരെങ്കിലും സ്നേഹിക്കണ്ടേ?” “അതാണ് നിന്റെ വിഷമമെങ്കിൽ ഉണ്ട്. നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളുണ്ട്.” “ആര്?” “അക്കൗണ്ടൻസിലെ മേഴ്‌സി.” “ആരാളിയ, നമ്മടെ മൊലച്ചി മേഴ്‌സിയ? അവള് നിന്നോട് പറഞ്ഞാ?” “നിന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല, നിന്നെ കാണണമെന്നും എന്തോ കാര്യം പറയണമെന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞു.” “ഇതെപ്പോ?” “നീയിന്നലെ കോകിലമിസ്സിന്റെ കൂടെ കൊഞ്ചി നിന്നില്ലേ? അപ്പൊ പുറത്ത് നിന്നേം കാത്തു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു അവൾ. ഞാൻ ഒറ്റക്ക് നടന്നു വരുന്നത് കണ്ട് അവൾ നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ശല്യമാവണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ പറഞ്ഞു, അവൻ കുറച്ചു മുൻപേ പോയി എന്ന്. അപ്പൊ അവള് പറയാ, നിന്നെ കണ്ട്‌ നിന്നോട് മാത്രം പറയാൻ എന്തോ ഉണ്ടെന്ന്. അങ്ങനെ നിന്നോട് മാത്രം പറയാൻ എന്താ അളിയാ? പ്രേമം. അല്ലാതെന്താ?” “ഹേയ്, കാര്യം അവളുടെ മുല കണ്ട് കൊറേ വാണം വിട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവളൊരു പാവം കൊച്ചാടാ. അവളങ്ങനെയൊന്നും വിചാരിച്ചായിരിക്കില്ല. പോരാത്തതിന് അവളൊരു ക്രിസ്ത്യാനിയല്ലേ?” “പിന്നെ, ഹിന്ദു ആയത് കൊണ്ടാണോ നീ കോകില മിസ്സിനെ പ്രേമിച്ചത്? അല്ലല്ലോ?” “അതല്ല, പക്ഷെ പ്രേമം ഒക്കെ തോന്നണ്ടേ അളിയാ?” “എടാ, അവൾടെ കണ്ണടയാണ് നിന്റെ കുഴപ്പമെങ്കിൽ, നീ അതില്ലാതെ അവളെ സങ്കല്പിച്ചു നോക്ക്. അപ്പൊ ചിലപ്പോ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടും.” “കണ്ണട ഉണ്ടെങ്കിലും അവൾ കാണാൻ കൊള്ളാം. പക്ഷേ... അത് വേണ്ടളിയ, അത് ശെരിയവില്ല.” “ആ... പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ബാക്കി നിന്റിഷ്ടം.” “നീയവളെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം. പിന്നെ, ഇന്ന് ഇന്റർനെറ്റ് കഫേ വരെ ഒന്ന് പോണം. ഇപ്പൊ പോയാലോ?” “അപ്പന്റെ കയ്യിൽ പൂത്ത കാശുണ്ടല്ലോ മൈരേ, പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞ് ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ വാങ്ങിക്കൂടെ? ഈ കഫേയിൽ പോണ കാര്യം പറയുമ്പോ ആളുകൾ സംശയിക്കില്ലേ? മറ്റതിനാണോന്ന്?” “അതിന് കാശ് അപ്പന്റെ കയ്യിലല്ലേ? പിന്നെ നമ്മൾ ലൈബ്രറിയിൽ പോവല്ലേ? പ്രോജക്ടിന് വേണ്ടി ബുക്ക് തപ്പാൻ?” “ഓഹോഹോ...” “വാ പൊളിച്ചിരിക്കാതെ വാടാ...” ജിത്തൂ അവനെയും