Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 7 [കമൽ]

“ആര് പറ്റിയിരിക്കുന്ന കാര്യമാ?” “നീ തന്നെ. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഈ വാക്കിന് വ്യവസ്ഥയില്ലാത്തവരെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടു കൂടാ.” “അതിന് ഞാൻ എന്തോ ചെയ്തിട്ടാ? ഞാൻ പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കി വിട്ടതാ.അവനാ പിന്നേം പിന്നേം പുറകെ മണപ്പിച്ചു വരുന്നത്. ഇന്നും അങ്ങിനെ മണപ്പിച്ചു വന്നതാ.അല്ലാണ്ട് ഞാനൊന്നും ചെയ്തിട്ടല്ല.” “ഉവ്വ, ഉവ്വേ…. ആ, നന്ദി മാത്രേ ഉള്ളോ?” ജിതിൻ ഒരു വഷളൻ ചിരി പാസാക്കി. അന്നയുടെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു തുടുത്തു. “വേറെന്തു വേണം?” അന്നയും പൂജയും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി ചിരിച്ചു. “ആ, ഇപ്പൊ തൽക്കാലം ഒന്നും വേണ്ട. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ അറിയിക്കാം. അല്ലേ സോണിമോനെ?” “ആ… ഏ…ആ… എന്താ…?” സോണിയിരുന്നു മൊണ്ണ കളിച്ചു. “കമ്പിളിപ്പുതപ്പേ… കമ്പിളിപ്പുതപ്പ്….എന്തോന്നെഡേയ്?”. ജിതിൻ തലയാട്ടി കൈ മലർത്തി. അന്നയും പൂജയും വാ പൊത്തി കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. “നന്ദി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞെങ്കി പിള്ളാര് പോയട്ടെ, ചേട്ടന്മാർക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.” “ഒക്കെ…. ബൈ…” അന്ന കൈ വീശി. “ബൈ സോണി….” പൂജയുടെ വക സോണിക്കും കിട്ടി ഒരു കടാക്ഷം. സോണി അറിയതെന്ന പോലെ കൈ ഉയർത്തിക്കാട്ടി. അവളുമ്മാർ നടന്നകലുന്നത് അവർ നോക്കിയിരുന്നു. സോണിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ പൂജയുടെ തീരെ മുഴുപ്പില്ലാത്ത കുണ്ടിയിലേക്കും നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത് കണ്ടു. “മൈരേ നിനക്ക് മെലിഞ്ഞ സാധനങ്ങളെയാ ഇഷ്ടം അല്ലെ?” “മച്ചമ്പി, ഇപ്പൊ നടന്നത് സത്യമാണോ അളിയാ?” ജിതിന്റെ കൈ മടക്കിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ടു സോണി സ്വപ്നലോകത്തു നിന്ന് തിരിച്ചു പറന്നിറങ്ങി. “ഇനി പറ, എന്റെ പ്ലാൻ പൊട്ടയാണ്, ഞാൻ വെറും ഉണ്ണാക്കനാണ്… പറ പറ… കേൾക്കട്ടെ…” “അളിയാ സോറി അളിയാ…. നീ പൊറുത്തു