Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 7 [കമൽ]

പരതി ലൈറ്റിട്ടു. “ജിതിൻ, മുൻപിലെ ടേബിളിൽ പോയിരുന്നോളൂ.” അവൻ അനുസരിച്ചു. കക്ഷത്തിൽ വച്ചിരുന്ന ബുക്ക്സ് ടേബിളിൽ വച്ച് ബാഗ് അതിന് ചുവട്ടിലേക്ക് ചേർത്തു വച്ച് അവൻ കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു. റീനാ മിസ്സ് വാതിലടച്ച് നടന്നു ചെന്ന് സ്ക്രീനിന് മുൻപിലെ ടേബിളിൽ മൂടും ചാരി കയ്യും കെട്ടി നിന്നു. ജിതിൻ ബുക് തുറന്ന് പേനയെടുത്ത് വിരലുകൾക്കിടയിൽ വച്ച് ആട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. റീനാ മിസ്സ് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവനിൽ അസ്വസ്ഥത നിറച്ചു. “മിസ്സേ ഈ ക്ലാസ്സിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ? എനിക്ക് ഇംഗ്ലീഷിൽ അത്ര മാർക്ക് കുറവൊന്നും അല്ലല്ലോ? അതുമല്ല, ഈ ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിൽ എനിക്ക് എന്തോ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ.” ജിതിൻ ഒഴിയാൻ ഒരു അവസാന ശ്രമം നടത്തി നോക്കി. “ജിതിൻ, തനിക്ക് കഴിഞ്ഞ എക്‌സാമിന് ഇംഗ്ലീഷിൽ എത്രയാ മാർക്ക്?” “അത്….അത് മിസ്സ്….” ജിതിൻ എന്താ പറയേണ്ടത് എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി. എന്ത് മാർക്ക്, എന്ത് എക്‌സാം? ആവോ, ഒരു പുണ്ണാക്കും ഓർമ്മയില്ല. “69 പേഴ്‌സന്റേജ്- ജിതിൻ, 69. കൊച്ചു കുട്ടികൾ വാങ്ങുമല്ലോടോ ഈ പറഞ്ഞ 69.” “അതേയതെ… ഹി ഹി… 69.” ജിതിൻ പൊട്ടൻ കളിച്ചു. “തനിക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല. നിനക്കൊക്കെ തല്ലിന്റെ പോരായ്മയാ. ഈ മുറിയിൽ മാത്രമേ നിനക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുള്ളു? അല്ലെങ്കിലും ലൈബ്രറിയോ ലാബോ ഒക്കെയാണല്ലോ നിനക്ക് സൗകര്യം?” ജിതിൻ ഇരുന്ന് വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. സോണി മൈരന്റെ കരിന്നാക്കു ഫലിച്ചു തുടങ്ങി. “താൻ ലിറ്ററേച്ചറിൽ മാത്രം മാർക്ക് നേടിയിട്ടെന്ത് കാര്യം? യുവർ റൈറ്റിങ് സ്കിൽ ഇസ് പുവർ. ഗ്രാമർ പിന്നെ പറയുകയെ വേണ്ട. സോ, മര്യാദക്ക് ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം.” ജിതിൻ അതു വരെ സംഭരിച്ചിരുന്ന ധൈര്യമെല്ലാം ആ ഒറ്റ ഭീഷണിയിൽ ചോർന്ന് പോയി. “ഓപ്പൺ യുവർ നോട്ട്, ആൻഡ് റൈറ്റ് എ ബയോ ഡാറ്റ ഫോർ എ ന്യു ജോബ്. പുതിയ ഒരു ജോലിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ബയോ ഡാറ്റ എങ്ങിനെയാ എഴുതുന്നത് എന്ന് കാണിക്ക്. മം… ഫാസ്റ്റ്…” ജിതിൻ നോട്ട് തുറന്ന് താളുകൾ വേഗത്തിൽ മറിച്ച് പേനയെടുത്ത് എഴുതിത്തുടങ്ങി. എന്നാൽ ഒരു