Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 8 [കമൽ]

"ഞാൻ പോവാ ജിത്തൂ" വേണ്ട.... വേണ്ട.... ജിത്തുവിന് അലറണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ നാവനങ്ങുന്നില്ല. അവളെ ഒന്ന് തൊടാൻ, അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് മുറുക്കിപ്പിടിക്കാൻ അവൻ കൈ നീട്ടി. എന്നാൽ ഏതോ കാന്തിക ശക്തിയാൽ വലിച്ചിട്ടെന്നോണം അവൻ അവളിൽ നിന്നും അകലാൻ തുടങ്ങി. അവൻ അവളിൽ നിന്നും അകന്നകന്ന് എങ്ങോട്ടോ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. "ഡാ..." ജിതിൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണു തുറന്നു. ഡെസ്കിൽ കയ്യും കെട്ടി, അതിനു മേൽ തല വച്ചു കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്ന ജിതിൻ മെല്ലെ തല പൊക്കി ചുറ്റും നോക്കി. കോകില മിസ്സ് ക്ലാസ് എടുക്കുന്നുണ്ട്. ചുറ്റും തന്റെ സഹപാഠികളുണ്ട്. സോണിയുണ്ട്. താൻ സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നു. സോണി തന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ചതാണ്. എന്നാൽ കണ്ട സ്വപ്നം അവനത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. "എന്തുറക്കമാണളിയാ? ദേ വായിന്നൊക്കെ ഈന്തയൊഴുകുന്നു. തൊടച്ചു കള." "സോണി, ഞാൻ... ഞാൻ ഒരുപാട് നേരം ഉറങ്ങിയോ?" "നല്ല പഷ്ട് ചോദ്യം. ഒറ്റത്തേമ്പ് വച്ചു തന്നാലുണ്ടല്ലോ? ഊണും കഴിഞ്ഞു വന്നിരുന്ന് ഒരു മൈരും പറയാതെ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ട്? കോകില മിസ്സ് വന്നിട്ട് നീ മാത്രം എണീറ്റില്ല. അവർ എന്തു വിചാരിച്ചു കാണും? ഏ?" "ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല അളിയാ, സോറി മയങ്ങിപ്പോയി." "ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയ സമയം. ഒന്ന് ഞെളിഞ്ഞിരി പൂറാ. ദേ കണ്ണൊക്കെ ചുവന്നു." ജിതിൻ കണ്ണും തിരുമ്മിയിരുന്നു. മുൻപിൽ കെമിസ്ട്രി ബുക്കും പിടിച്ച് എല്ലാവരെയും നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ക്ലാസ്സെടുക്കുന്ന കോകില മിസ്സ്. അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട അവളുടെ രൂപവുമായി അവളെ താരതമ്യം ചെയ്തു നോക്കി. ഹോ, എന്തൊരു സ്ട്രക്ച്ചർ. കുട്ടൻ താഴെ ഉറക്ക കമ്പിയിലാണ്. എന്തോ, മനസ്സിന് വല്ലാത്ത ഒരു വിഷമം.