Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

സ്‌ക്രീനിൽ നോക്കി ഉപ്പ വിളിക്കുന്നു എന്ന് നസീമയോട് പറഞ്ഞു.

"ഫോൺ എടുക്ക്.. എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുണ്ടാവില്ല. ഫോൺ ഓഫ് ആയില്ലേ.. "

നബീൽ കോൾ എടുത്ത് ലൗഡ് സ്പീകറിൽ ഇട്ടു.

"ഹാലോ ഉപ്പാ... "

" ഹാലോ... നബിലെ നീ എവിടെയാ ഉള്ളത്? ഉമ്മയെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലലോ.."

"ആഹ്… ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെയാണ്. ഇവിടെ ഭയങ്കര മഴയും കാറ്റുമാണ്. കറണ്ട് ഇല്ല.. ഉമ്മാടെ ഫോൺ ചാർജില്ലാഞ്ഞിട്ട് ഓഫായി..."

"ആണോ.... ഞാൻ കുറെ നേരം ആയി വിളിക്കുന്നു.. അവൾ ഉറങ്ങിയോ... നീ ഫോൺ കൊടുത്തേ.."

"ആഹ് ഞാൻ കൊടുക്കാം...." എന്നും പറഞ്ഞു നബീൽ ഫോൺ നസീമാക്ക് കൈമാറി. കുറച്ചു സമയം കാത്തു നിന്നാണ് അവൾ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചത് എന്ന് നബീൽ ശ്രദ്ദിച്ചു... സ്‌ക്രീൻ ഓഫായത് കാരണം അവൾക്ക് സ്പീക്കർ ഓഫ് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

"ആഅഹ് ഇക്കാ..."

"മഴയാണോ... ഫോൺ ഓഫാവുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചൂടെ... ഞാൻ കുറെ ട്രൈ ചെയ്തിരുന്നു..."

" മെസ്സേജ് ചെയ്യണം എന്ന് വിചാരിച്ചതാണ് അപ്പോഴേക്കും ഓഫായി..."

"ഹാ സാരമില്ല... എന്നിട്ട് കറന്റ് ഇന്ന് വരുന്ന ലക്ഷണം ഒന്നുമില്ലേ.... "

"ഇല്ല ഇക്കാ... നല്ല കാറ്റുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നെനി കറന്റ് നോക്കണ്ടന്നാ തോന്നുന്നത്..."

" ആഹ്... ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചോ ?"

" ആഹ് ഞങ്ങൾ കിടന്നു.... "

"അവനോട് താഴെ വന്ന് കിടക്കാൻ പറ.. പഴയ വീടാ വല്ലതും ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞു വീഴും നല്ല കാറ്റുണ്ടെങ്കിൽ..."

"ആഅഹ് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... " നസീമ തലയാട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടവനെ ഒന്ന് നോക്കി.

"വേറെ വേറെ റൂമിൽ കിടക്കേണ്ട. ഒരാവശ്യം വന്നാൽ വിളിച്ചാൽ കിട്ടില്ല... വന്ന് നമ്മുടെ റൂമിൽ തന്നെ കിടക്കാൻ പറ... " അഷ്റഫ് ഇത് പറയുമ്പോൾ നസീമ നബീലിനെ തന്നെ നോക്കി നിക്കുവായിരുന്നു.

"Hmmm പറയാം…. " അവൾ ഇരുത്തി ഒന്ന് മൂളി…

"അവനെന്തിയെ ? ഫോൺ കൊടുക്ക്…."

നസീമ ഫോൺ നബീലിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു...

"ആഹ് ഉപ്പാ...."

"നീ അവിടെ തന്നെ കാണണം... മഴ അതികമായാൽ പ്രശ്നമാകും. ഉമ്മ ഒറ്റക്കാണ് എന്ന ബോധം വേണം....