Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

ഗ്രാമത്തിലേക്കുള്ള അവസാന ബസ്സാണ് അതെന്ന് നബീലിന് പിന്നീട് മനസിലായി..

അവൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഉമ്മയെയും കൂട്ടി ബസ്സിലേക്ക് കയറി. ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് അവൻ പിടിച്ചു നിന്നു.. അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രമുള്ള ആ ബസ്സിൽ ആകെയുണ്ടായിരുന്നത് രണ്ട് മൂന്ന് ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകൾ മാത്രമാണ്... അവൾക് ഭയം തോന്നാതിരുന്നില്ല... എങ്കിലും നബീലിന്റെ അടുത്ത് പറ്റി നിൽക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു...

ഏകദേശം അരമണിക്കൂറോളം ആടിയുലഞ്ഞു ആ ബസ്സ് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുകയാണ്. റോഡിൽ നിറയെ കുഴികളാണ്.. നസീമ ഒരു വിധം നിൽക്കാനുള്ള സ്ഥലം കണ്ടെത്തി സീറ്റിന്റെ കമ്പിയിൽ പിടിച്ചു നിൽപ്പാണ്... സൈഡിൽ നബീലുമുണ്ട്... അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും ബസ്സിൽ വീണ്ടും ആളുകൾ കയറിയതോടെ ഉള്ളിലെ തിരക്ക് വർധിച്ചു.. ഉമ്മയുടെ മുഖം അല്പം ഭയം ഉണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കിയ നബീൽ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി...

നസീമയുടെ തൊട്ട് മുന്നിൽ ഒരു സ്ത്രീയാണ് നിക്കുന്നത്... നബീൽ സൈഡിലാണ്.. അവൻ ആ തിരക്കിനിടയിലും ഉമ്മയെ പ്രൊട്ടക്ട് ചെയ്യാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. പുറകിൽ നിന്നും ബീഡി മണമുള്ള ഒരു മദ്യവയസ്കൻ നസീമയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് നബീൽ കണ്ടു..

അവൻ ആ കിളവന് സ്ഥലം കൊടുക്കാതെ ഉമ്മയെ അല്പം മുന്നോട്ടേക്ക് തള്ളി ആ ഗ്യാപ്പിൽ ഒരു വിധം കയറിപ്പറ്റി.. പിന്നിൽ നിന്നും ആള് തട്ടതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നബീൽ അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് നസീമാക്ക് മനസിലായി. അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു... തൊട്ടുരുമ്മിയാണ് എല്ലാ ആളുകളേയും ആ ബസ്സിൽ കുത്തി നിറച്ചിരിക്കുന്നത്... അരണ്ട വെളിച്ചമാണ് ബസ്സിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്നത്.. ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല.. വെളിയിൽ ഏതാണ്ട് ഇരുട്ടായിരിക്കുന്നു... തണുത്ത കാലാവസ്‌ഥയായത് കൊണ്ട് ചൂട് അനുഭവടുന്നില്ല..

ബസ്സിലെ തിരക്കിനിടയിലെ സാഹചര്യത്തിൽ ഉമ്മയോടുള്ള എന്റെ മോഹം ഉണർന്നു. ഞാൻ പലതവണ വീട്ടിൽ ഉമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതാണ്, ഒരുമ്മ മകന് നൽകുന്ന സ്നേഹ ആശ്ലേഷത്തിനപ്പുറം എന്റെ മനസ്സിലെ വികാരത്തിന് വേലിയേറ്റം നൽകാൻ പലപ്പോഴും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ബസ്സിലെ ഈ കനത്ത തിരക്ക് കാരണം, എല്ലാ രാത്രികളിലെയും സ്വയംഭോഗ ചിന്തകളെ വാനോളം ഉയർത്തുന്ന സ്വന്തം ഉമ്മയുടെ ശരീരം എന്റെ ദേഹവുമായി ഉരസുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സുഖം ലഭിക്കുന്നു..