Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

നേരം ഇതിനകത്ത് കുത്തിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുകായിരുന്നോ.. ഇനിയിപ്പോ വിളിച്ചാൽ അവൻ അറിയുമോ... എനിക്ക് ആധിയായി. എങ്കിലും ശ്രമിച്ചു നോക്കി. മൂന്നാല് റിങ് അടിഞ്ഞ ശേഷം അവൻ ഫോണ് എടുത്തു. വയറുവേദന അവനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ അല്പം ആശ്വാസം തോന്നി. പത്ത് സെക്കന്റ് വ്യത്യാസത്തിൽ അവൻ മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തി വാതിലിൽ മുട്ടിയപ്പോഴാണ് ഡോർ കുറ്റിയിട്ട കാര്യം ഓർത്തത്. കിടന്നിടുത്ത് നിന്ന് എണീക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു അവസ്‌ഥ ആയിരുന്നില്ല അപ്പോളെനിക്ക്‌. ഒരുവിധം ഞാൻ തപ്പിപ്പിടിച് ഡോർ വരെ എത്തി. കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നു. കാൽ നിലത്ത് ഉറക്കുന്നില്ല. ഒരുവിധം ഞാനാ കുറ്റി തുറന്നു. നബീൽ പുറത്ത് അക്ഷമനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. തലകറക്കം കാരണം ഞാൻ പുറകിലോട്ട് മറിഞ്ഞു വീണു. നിലത്ത് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് നബീൽ എന്നെ പിടിച്ചിരുന്നു. അവൻ എന്നെയും താങ്ങിപ്പിടിച് കട്ടിലിലേക്ക് നടന്നു. എത്ര അയാസമായാണ് അവൻ എന്നെ എടുത്ത് പൊക്കിയത്. പതിനെട്ട് വയസ്സിന്റെ ആരോഗ്യമല്ല അവന്. വല്യപ്പാന്റെ പ്രകൃതമാണ് അവന്. നബീലിന്റെ വാപ്പ പൊങ്ങുതടിയാണ്. ഒരു ട്രൗസർ മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ മേൽ ഉള്ളൂ... എന്നും വൈകിട്ട് ജിമ്മിൽ പോകുന്നത് കൊണ്ട് അവന്റെ മസിലൊക്കെ പെരുത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട്. വയറു വേദന സഹിക്കാഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് വയറിൽ അമർത്താൻ പറഞ്ഞു. അവൻ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാതെ അമർത്താൻ നോക്കി. ഞാൻ അവന്റെ കൈ എടുത്ത് വയറിന്റെ ഇടത് വശം വച്ചമർത്തി. എന്നിട്ടത് പോലെ നല്ല പോലെ അമർത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൻ നന്നായിത്തന്നെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ടോപ്പിന്റെ താഴ്ഭാഗം വയറിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും ഞാൻ മാറ്റിയിരുന്നു. നഗ്‌നമായ എന്റെ പൊക്കിളിന്റെ വശങ്ങളിൽ അവന്റെ കൈ അമർന്നു കിടന്നു...

നെറ്റിൽ