Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

നോക്കിയില്ല. എന്തോ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ തോന്നി. കണ്ണുകൾ എടുത്ത് മാറ്റി ഞാൻ പതിയെ ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. കണ്ണുകളടച്ചു ഉറങ്ങുകയാണ് പാവം. മുഖമാകെ ചുവന്നു തുടുത്തിരികുന്നു. ഇത്രയും കാലം അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഉമ്മയുടെ സൗന്ദര്യം അന്നെനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്നു. തക്കാളി കളറുള്ള ചുണ്ടുകൾക്ക് ഇത്ര മനോഹാരിത ഞാൻ ഇന്ന് വരെ ശ്രദ്ദിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ ചിന്തകൾ കാട് കയറി... ഞാൻ ഉമ്മയെ അടിമുടി നോക്കി... ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നുവെങ്കിലും എനിക്കാ സൗന്ദര്യം നോക്കാതിരിക്കാൻ ആയില്ല. ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകടച്ചു സ്വബോധത്തിലേക്ക് വരാൻ ശ്രമിച്ചു. നടക്കുന്നില്ല.... ഇപ്പോൾ എന്റെ ഇടതു കൈയുടെ തൊട്ട് താഴെ ഉമ്മയുടെ വെളുത്ത നിറമുള്ള പാന്റീസ് ആണ്. ശരീരത്തിൽ പൂർണമായും ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ആ പാന്റീസിന് ഉമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആകൃതിയാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും എന്നിൽ ഒരു പ്രവാഹം കടന്നു പോയി... അത്രയ്ക്ക് ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച്ച. ഒരു നിമിഷം അതെന്റെ ഉമ്മയാണെന്ന് ഞാൻ മറന്നു

അൽപ്പം സമയം കൂടെ ഞാൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. ഉമ്മ ഉറങ്ങി എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ മെല്ലെ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു ഉമ്മയെ ഉണർത്തതെ എന്റെ മടിയിൽ നിന്നും കട്ടിലിലേക്ക് മാറ്റിക്കിടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഇനിയും അവിടെ തുടർന്നാൽ എന്നിലെ പിശാചിനെ പിടിച്ചു കെട്ടുക എളുപ്പമാക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഉമ്മ പകുതി ഉറക്കിൽ നിന്നും എണീച്ചിരുന്നു.

"നബു... എനിക്കിച്ചിരി ചൂട് വെള്ളം താ... എന്നിട്ട് നീയും എന്റെ കൂടെ കിടക്ക്... ഇനിയും വേദന കൂടിയാൽ എടങ്ങേറാകും..."

ഞാൻ വേഗം പോയി ഒരു മഗ്ഗിൽ ചൂട് വെള്ളം കൊണ്ട് വന്ന് ഉമ്മാക്ക് കൊടുത്തു. അതും വാങ്ങി കുടിച്ച് ഉമ്മ കമിഴുന്ന് കിടന്നു. ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് ഉമ്മയുടെ അരികിലൂടെ കയറി കട്ടിലിൽ കിടന്നു. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തെന്കിലും റൂമിൽ ഒരിത്തിരി വെട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉമ്മയോട് ചേർന്ന് കിടന്നു.

പകൽ,

നബീൽ എണീറ്റ് ചുറ്റും നോക്കി. ഉമ്മ കൂടിയില്ല. എപ്പോഴോ എണീറ്റ് പോയിരിക്കുന്നു. സമയം നോക്കുമ്പോൾ 8 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നബീൽ വേഗം അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ഉമ്മയെ അന്വേഷിച്ചു പോയി.