Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മ എന്റെ പ്രണയിനി [കമ്പിമഹാൻ]

നീക്കാനും വയ്യാതായി…നാട്ടിലൊന്നും ഒരു റിലേഷൻ തുടങ്ങാൻ പറ്റില്ല..നാറും..ലൈഫ് പോകും ..…” നീ എത്രയോ  തവണ  അവധിക്ക് വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ പോലും ഒന്ന് ശരിക്ക് സ്നേഹത്തോടെ എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല

…എനിക്ക്…എനിക്ക്  ഇപ്പോള  ഒന്ന്…………. ” അമ്മയുടെ  സ്വരം ഇടറുന്നത് അവൻ കേട്ടു. “അയ്യേ !!..................” വസന്തിന്റെ  സ്വരവും വികാരപൂർണ്ണമായി. “എന്താ ഇങ്ങനെ?അങ്ങനെ കരയല്ലേ………..…മാത്രമല്ല … “എന്താ അമ്മെ ?” “എന്റെ മോൻ ..ജോബി  ..അവൻ ഒരിക്കലും അറിയരുത് ഇത് കേട്ടോ?” “ശ്യേ!!” ശാസിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ വസന്ത്  പറയുന്നത് അവൻ കേട്ടു. “ഞാൻ പറയ്യേ? നല്ല കഥയായി! എന്റെ ഫ്രണ്ടല്ലേ അവൻ…” “സമയം ഒരുപാടായി …” “ ഞാൻ പോട്ടെ …………..” “ ഇനി എന്ന് കാണുമെടാ  നമ്മൾ………….” “ ഞാൻ വരാം മമ്മി……………..” “ വസന്തേ  ഞാൻ കാത്തിരിക്കും നിനക്ക് വേണ്ടി……………” “ മമ്മി  നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റ് ആണോ മമ്മി……………….” “ അല്ലടാ , അല്ല……………” “ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്തതിൽ  എന്നോട്  ക്ഷമിക്കില്ലേ  മമ്മി……………” “ സാഹചര്യം  നമ്മളെ  കൊണ്ട്  അങ്ങനെ  ചെയ്യിപ്പിച്ചതാ…………..” “ നീ  വരുമോ വീട്ടിലേക്ക് …………..” “ ഞാൻ  കാത്തിരിക്കും നിനക്ക് വേണ്ടി……………….” “ എനിയ്ക്ക് നിന്നെ  വേണം വസന്ത്……………….” “ സ്നേഹിക്കാനും……………….” “ കാമിക്കാനും……………….” “ ഞാൻ വരം മമ്മി……………….” ************************************************************************ എല്ലാം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞ പോലെ തോന്നുന്നു വാസന്തിനു ട്രോളി  തള്ളി ഫ്ലാറ്റിലേക്ക്  പോകുമ്പോൾ  ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു വിങ്ങൽ വാസന്തിനു പാവം ട്രീസ്സ ഇപ്പോളും ഒറ്റക്കല്ലേ ………………… സ്നേഹം എന്തെന്ന് ശേരിക്ക് അറിഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടോ പാവം…………..