Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മ എന്റെ സ്വന്തം 4 [Deepak]

-ഇത് നിനക്ക് ഉള്ള ആഭരങ്ങൾ ആണ്

രാഹുൽ പെട്ടി തുറന്ന് അഞ്ജലിയെ കാണിച്ചു ആഭരങ്ങൾ കണ്ട് അഞ്ജലി അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി

രാഹുൽ -ഇതൊക്കെ അണിഞ്ഞ് വേണം കല്യാണത്തിന് വരാൻ

അഞ്ജലി -ഇത്രയും ആഭരണങ്ങളോ

രാഹുൽ -അതെ. ഇത് എന്റെ അമ്മയുടെ ആയിരുന്നു ഇനി ഇത് എന്റെ ഭാര്യയായ് വരുന്നവൾക്ക് ആണ് അതായത് ഇനി ഇത് മുഴുവൻ നിന്റെ ആണ്

അഞ്ജലിക്ക് സന്തോഷമായി അവൾ ഓടി ചെന്ന് രാഹുലിന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി

അഞ്ജലി -നീ എന്നെ എത്രത്തോമാണ് സ്നേഹിക്കുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല

രാഹുൽ -നീ എന്ന് വെച്ചാൽ എനിക്ക് ജീവൻ ആണ്

അഞ്ജലി -നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ഉള്ള പണമോ അന്തസ്സോ ഒന്നും എനിക്ക് ഇല്ല

രാഹുൽ -അതൊന്നും നോക്കി അല്ല ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതും അടുത്തതും ഇനി അത് ഒന്നും എനിക്ക് നോക്കാനും ഇല്ല

അഞ്ജലി -നിന്നോട് എങ്ങനെ നന്ദി പറയണം എന്ന് അറിയില്ല. യൗവനം എല്ലാം നശിച്ച എനിക്ക് നീയാണ് അത് തിരികെ തന്നത് ഇപ്പോൾ ഇതാ നല്ല ഒരു കുടുംബംജീവിതവും എനിക്ക് നല്കുന്നു

രാഹുൽ -ഇവിടെ നന്ദിയുടെയോ കടപ്പാടിന്റെയോ ആവിശ്യം ഇല്ല നമ്മുടെ സ്നേഹം ആണ് എല്ലാത്തിനും കാരണം

അഞ്ജലി -മ്മ്

രാഹുൽ -ഞാൻ ആ ജ്യോൽസന്റെ അടുത്ത് പോയി ആ മൂഹൂർത്തം ഒക്കെ വാങ്ങട്ടെ

അഞ്ജലി -ശെരി

രാഹുൽ അവിടെ നിന്നും അഞ്ജലി ആഭരങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവളുടെ ദേഹത്ത് വെച്ച് നോക്കി അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കല്യാണപ്പെണിന്റെ നാണം ഉണ്ടായിരുന്നു

അൽപ്പം നേരം കഴിഞ്ഞ് രാഹുൽ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു അവൻ നേരെ അഞ്ജലിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു

രാഹുൽ -അഞ്ജലി മൂഹൂർത്തം കിട്ടി

അഞ്ജലി -അണ്ണോ എത്ര മണിക്കാ

രാഹുൽ -10:00നും 10:30ക്കും ഇടയിൽ

അഞ്ജലി -മ്മ്. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അല്ലേ

രാഹുൽ -എല്ലാം സെറ്റ് ആണ്

അങ്ങനെ വിവാഹ ദിവസം രാവിലെ രാഹുലും അഞ്ജലിയും അപ്പൂപ്പന്റെയും അമ്മുമ്മയുടെയും അടുത്ത് ചെന്നു

രാഹുൽ -അപ്പുപ്പ ഞങ്ങൾ ഒരു സ്ഥലം വരെ പോയിട്ട് വരാം

അപ്പുപ്പൻ -എവിടെ

രാഹുൽ -അഞ്ജലിയുടെ ഒരു