Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മ എന്റെ സ്വന്തം 5 [Deepak]

വിഷമിക്കാതെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം. ഇനി എന്നെ അനേഷിച്ചു നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കണ്ടാ നിന്നെ നേരിൽ കണ്ട് ഇത് പറയണം എന്നുണ്ട് പക്ഷേ അതൊന്നും ഇപ്പോൾ നടക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നിന്നോട് എനിക്ക് നന്ദി മാത്രമേ ഒള്ളു നല്ല ഒരു ഭർത്താവ് ആയതിന് നല്ല ഒരു അപ്പുപ്പനും അമ്മുമ്മയെയും തന്നതിന് എല്ലാത്തിനും നന്ദി. അപ്പുപ്പനോടും അമ്മുമ്മയോടും എന്റെ സ്നേഹം നീ അറിയിക്കണം നിന്നോട് യാത്ര പറയാത്തെ പോയതിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്. ഇനി നമ്മൾ കാണുമോ എന്ന് അറിയില്ല എവിടെ ആയാലും എന്റെ പ്രാർത്ഥന എന്നും നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവും"

അഞ്ജലി എഴുതിയ ആ കുറിപ്പ് മാറോട് ചേർത്ത് അവൻ പിന്നെയും പൊട്ടി കരഞ്ഞു. കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് ഷീണം കാരണം രാഹുൽ പതിയെ മയങ്ങി. അങ്ങനെ രാത്രി രാഹുൽ എണീറ്റു അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് അഞ്ജലിയുടെയും ഋഷിയുടെയും ഫോണിൽ മാറി മാറി വിളിച്ചു പക്ഷേ രണ്ട് ഫോണും സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ്. അവരെ ബന്ധപ്പെടാൻ ഉള്ള അവസാന വഴിയും അടഞ്ഞത് രാഹുലിന്റെ നിരാശ പിന്നെയും കൂട്ടി

അങ്ങനെ മാസങ്ങൾ കടന്ന് പതിയെ പതിയെ അവന്റെ വിഷമങ്ങൾ കുറഞ്ഞു പക്ഷേ അഞ്ജലിയെ മറക്കാൻ അവനു സാധിച്ചില്ല

(മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു ബാംഗ്ലൂർ കഴ്ച)

അങ്ങനെ പതിവ് പോലെ അഞ്ജലി ഇന്നും ജോലി തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. ഇന്നും ഒരുപാട് കസ്റ്റമേഴ്സ് കടയിൽ വന്നിട്ടുണ്ട് അഞ്ജലി അവരുടെ ആവിശ്യനുസരണം വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു കാട്ടി. ആ തിരക്കിനിടയിൽ ദൂരെ നിന്ന് ഒരാൾ വരുന്നതായി അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു പക്ഷെ തിരക്ക് കാരണം അവൾ അവളുടെ ജോലിയിൽ തന്നെ മുഴുകി. വന്നാ കസ്റ്റമേഴ്സ് അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടാ വസ്ത്രം എടുത്തു കാട്ടി അഞ്ജലി അത് പാക്ക് ചെയ്യത് കസ്റ്റമറിന് കൊടുത്തു എന്നിട്ട് അവർ ബാക്കി ഉള്ള വസ്ത്രം അവൾ പഴത് പോലെ പാക്ക് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഈ സമയം ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടാ ആ അഞ്ജലിയുടെ അടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു. അഞ്ജലി മുഖം ഉയർത്താതെ ചോദിച്ചു

അഞ്ജലി -സാറിനു എന്താ വേണ്ടേ

മറുപടി ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ അവൾ മുഖം