Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 2 [ഏകലവ്യൻ]

ജോമോൻ : ആ ശെരിയാ..
ട്രേ അവിടെ വച്ച് അവൾ ഗ്ലാസ്സെടുത്ത് പുഞ്ചിരിയോടെ ചന്തുവിന് നേരെ നീട്ടി. കുറച്ചു നേരത്തെ കിട്ടിയ അപാര സുഖം സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെ ആസ്വദിച്ച ചന്തുവിന് ഇപ്പോഴും പുറത്തു കടക്കാനായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അവനും പുഞ്ചിരിച്ചു. ശേഷം ആൻസി മകനും ബൂസ്റ്റ്‌ കൊടുത്തു.
ആൻസി : മക്കളെ കുടിച് കഴിഞ്ഞ് ഗ്ലാസ്‌ അടുക്കളയിൽ കൊണ്ടു തന്നേരെ.. എനിക്ക് കുറച്ച് പണിയുണ്ട്..
ജോമോൻ : ശെരി മമ്മി..
ആൻസി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ലാപ്ടോപ്പിൽ മുഴുകിയ ജോമോനെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം ചന്തു മമ്മിയുടെ പിന്നഴക് ആസ്വദിച്ചു. ഫോണിൽ ഭർത്താവിന്റെ മിസ്സ്ഡ് കാൾ കണ്ടെങ്കിലും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ അവൾ പണി തുടർന്നു. ബക്കറ്റിലെ തുണികൾ നേരം വൈകി പുറത്ത് വിരിച്ചിട്ടു. ചന്തു പോകാനുള്ള സമയമായല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു നിരാശ തോന്നി. അവനെ കാണാൻ വേണ്ടി പണിയൊക്കെ തീർത്ത് അവൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. കലപിലയോടെ അവർ എന്തോ വലിയ കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഗെയിം കളിച്ചിരിക്കുവാണ്
ആൻസി : ഹോ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഈ ലാപ്ടോപിലെ കളി..
ജോമോൻ : ഇല്ല..
അവൻ ഇളിഭ്യമായി പറഞ്ഞു.
ആൻസി : നിങ്ങടെ കണ്ണെന്തിനാ കൊള്ളുക.??
അത് കെട്ട് ഇരുവരും ആൻസിയെ നോക്കി ഇളിച്ചു കാണിച്ചു.
ആൻസി : ഇതിലും നല്ലത് കളിക്കാൻ വിടുന്നത് തന്നെയായിരുന്നു.
ജോമോൻ : ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ മമ്മിയോട്‌.
ചന്തു : സമയം കുറേ ആയല്ലേ.. ഞാൻ പോവട്ടെ എന്നാ..
ആൻസി : പോകുവാണോ..?
ജോമോൻ : ചേട്ടനിന്നിവിടെ നിന്നോ.
അത് കേട്ട് ആൻസി ചെറുതായി ഞെട്ടി. എന്തെക്കൊയോ സാധ്യതകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നി മറഞ്ഞു. ചന്തുവും അന്താളിച്ചു.
ജോമോൻ : അല്ലെ മമ്മി...?
പെട്ടന്നവൾക്കൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല.
ജോമോൻ : ചേട്ടൻ വീട്ടിലെത്തിയാലും പഠിക്കുവല്ലേ ചെയ്യുക.. ഇവിടുന്ന് ഒരുമിച്ചു പഠിക്കാം..
ആൻസി : അതിനു ഇവനെ വിടണ്ടേ...
മമ്മിയുടെ എതിർപ്പില്ലാത്ത സംസാരം ജോമോന് സന്തോഷമായി. മമ്മി എതിർക്കില്ലെന്ന് ചന്തുവിന് അറിയാം ഇങ്ങനൊരു സന്ദർഭം ഉണ്ടായാൽ എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കും എന്നോർക്കാൻ അവനായില്ല.
ആൻസി : എന്താ ചന്തു ആലോചിക്കുന്നേ??