Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 2 [ഏകലവ്യൻ]

ചന്തു : അല്ല മമ്മി.. മുത്തശ്ശി എന്ത് പറയുമെന്ന് അറിയില്ല.. അതാണ്.
ആൻസി : മ്മ് പറഞ്ഞു നോക്ക്..
ചന്തു : ആ ഞാനെന്നാൽ ഒന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കട്ടെ..
അവന്റെ മനസ്സിൽ ആഹ്ലാദം പെരുമ്പറ കൊട്ടുകയായിരുന്നു.
ജോമോൻ : പഠിക്കാനാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി ചേട്ടാ.. വിടും.
ചന്തു : നോക്കട്ടെ..
ജോമോൻ : ഇല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും പറഞ് വാ..
ചന്തു : ആ
അതും പറഞ്ഞവൻ വേഗം ഇറങ്ങി നടന്നു. അവരോട് പോവട്ടെ എന്ന് പറയാൻ പോലും അവൻ മറന്നു. കാരണം മനസ്സിൽ അത്തരമൊരു വഗ്രതയാണുണ്ടായത്. ജോമോൻ ഇങ്ങനൊരു ബുദ്ധി പറയും എന്നവന് മനസ്സിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടായില്ല..! അവന്റെ കാലുകൾക്ക് ശക്തി പ്രാപിച്ചു.
ഒന്നുമറിയാതെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ഇന്ന് അവരുടെ വീട്ടിൽ കൂട്ടുകാരനെ താമസിക്കാൻ വിളിക്കുന്ന മകനെ ആൻസി ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ടു അവൻ പോവുന്നതും നോക്കി നിന്നു.
ജോമോൻ : ചേട്ടൻ വരുമായിരിക്കുമല്ലേ മമ്മി..
ആൻസി : വരുമെന്ന തോന്നുന്നേ..
അവൻ മറയുന്നത് വരെ നോക്കി നിന്ന് ഇരുവരും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. സമയം കഴിയും തോറും ജോമോനെക്കാളും തിടുക്കം ആൻസിക്കായി മാറി. കുളിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല..
ആൻസി : ചന്തുവിനെ കാണുന്നില്ലല്ലോ മോനു..
ജോമോൻ : ചിലപ്പോ വിട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല..
അവൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ആൻസി : എന്നാലും എങ്ങനെയെങ്കിലും വരേണ്ടതാണല്ലോ..
ജോമോൻ : മമ്മിക്കും ടെൻഷൻ ആയല്ലേ..?
ആൻസി : പിന്നെ ആവാതെ.. രണ്ടും എന്റെ മക്കളല്ലേ...
ജോമോൻ : കുറച്ചു കൂടെ നോക്കാം..
അപ്പോഴാണ് കാളിംഗ് ബെൽ ചിലക്കുന്ന ശബ്ദം വന്നു വീണത്.
ജോമോൻ : ചേട്ടൻ..!
അവൻ വേഗം വാതിൽ തുറക്കാൻ ഓടി. വാതിൽ തുറന്ന് ചന്തുവിനെ കണ്ടതും അവൻ ആർപ്പ് വിളിച്ചു കോണ്ട് കയ്യും പിടിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വന്നു. കയ്യിൽ രണ്ടു ബുക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആൻസിക്ക് ആശ്വാസമായി.
ആൻസി : എന്തെ മോനു വൈകിയത്??
ചന്തു : ആദ്യം മുത്തശ്ശി സമ്മതിച്ചില്ല മമ്മി. പിന്നെ ജോക്കുട്ടൻ പഠിക്കുന്നത് എനിക്കുമുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ് ഒരു വിധം സമ്മതിപ്പിച്ചു.
ജോമോൻ : അത് കലക്കി..
ആൻസി