Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

നല്ലപോലെ മഴ പെയ്തു. ചന്തുവിനെ മുത്തശ്ശി എവിടേക്കും വിട്ടില്ല. അന്നത്തെ ദിവസം തീരാൻ അവൻ വല്ലാതെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
പിറ്റേ ദിവസം അവരുടെ സ്കൂളിൽ പേരെന്റ്സ് മീറ്റിംഗ് ആണ് . രാവിലെ പതിവ് പോലെ ചന്തു ജോമോന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
ജോമോൻ : ഇന്നലെ എവിടെ പോയി ചേട്ടാ??
സംസാരം കേട്ട് ആൻസി പുറത്തു വന്നിരുന്നു. പിങ്കിൽ വെള്ള പൂക്കളുള്ള നൈറ്റി ആണ് വേഷം.
ആൻസി : ഇന്നലെ കണ്ടില്ലല്ലോ ചന്തു.
ചന്തു : മഴ ആയത് കൊണ്ട് മുത്തശ്ശി പുറത്തു വിട്ടില്ല.
ആൻസി : ആ ശെരിയാ.. ഇവിടൊരാൾ കയറു പൊട്ടിക്കിവാരുന്നു.
ജോമോൻ : ഞാൻ മാത്രമൊന്നുമല്ല. മമ്മിയും എത്ര തവണ ചോദിച്ചു.?
ആൻസി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചന്തുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
ജോമോൻ : മോനെ കാണാതായാൽ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെത്തന്നെയാണ് മമ്മിയും ഉണ്ടായത് ചേട്ടാ..”
ആൻസി : “സമ്മതിച്ചു.! എത്റ മണിക്കാണ് മീറ്റിംഗ്??”
ജോമോൻ : മൂന്ന് മണിക്ക്.
ആൻസി : ശെരി വേഗം രണ്ടാളും പോവാൻ നോക്ക്.. മുന്നത്തെ പോലെ വൈകിക്കേണ്ട.
ജോമോൻ : ആ ശെരിയാ.. വാ ചേട്ടാ..”
രണ്ടു പേരും വേഗം വീടിറങ്ങി നടന്നു. ആൻസി ഇരുവരെയും നോക്കി കോലായിൽ നിന്നു. മോൻ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണെന്നവൾക്ക് തോന്നി. താനും അൽപം വിഷമിച്ചു. ഇപ്പോ ജോക്കുട്ടനെ പോലെ ചന്തുവും എപ്പോഴും കൂടെ വേണം എന്നവൾക്ക് തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഉച്ചക്ക് മൂന്നു മണിയോടെ ആൻസി സ്‌കൂളിലെത്തി. എവിടെയൊക്കെ എങ്ങനെ ഒരുങ്ങണമെന്ന് അറിയാവുന്ന ആൻസി മേക്കപ്പ് ഒന്നും അധികം ചെയ്തില്ല. കറുപ്പ് സാരിയും കടും ചുവപ്പ് ബ്ലൗസുമാണ് ധരിച്ചത്