Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

: “ഹ മമ്മി ഇതെവിടെയ പോയത്??”
അപ്പോഴേക്കും ജോമോൻ പുറത്തെത്തിയിരുന്നു. ആൻസി വേഗം മകനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കോലായിലേക്ക് കയറി.
ആൻസി : “മമ്മി കടയിൽ പോകും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ മോനു.”
അതും പറഞ് അവൾ വാത്സല്യത്തോടെ അവന്റെ കവിൾ കോരിയെടുത്തു.
ജോമോൻ : “വേഗം ടാങ്ക് കലക്കി താ... ഞങ്ങൾ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചു.”
ആൻസി : “ദേ ഇപ്പൊ ഉണ്ടാക്കി തരാം.. വാ..”
ആൻസി : “ചന്തു വാടാ..”
മകനെയും കൂട്ടി ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുന്നേ ആൻസി അവനെയേയും വിളിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തു മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തരം ഒരു നിശബ്ദദ പടർന്നത് പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. അതിന്റെ കാരണം പെട്ടന്നവൾക്ക് വ്യക്തമായില്ല. തുണികൾ മേശയിൽ വച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് പോകവേ അവളുടെ സാരിയുടെ കിടപ്പ് അവൾ മനസിലാക്കി. നാക്കു കടിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ സാരി മാറിന് കുറുകെ വിരിച്ചിട്ടു. ഒന്ന് പുറകോട്ട് ചിന്തിച്ച സമയം ഉള്ളിലൊരു ആധി പടർന്നു കയറി. ഈശോയെ തന്നെ ആ രീതിയിൽ കണ്ടിട്ട് ചന്തുവിന് എന്തോ പോലെ ആയെന്നു തോന്നുന്നു. ശോ അവൻ എന്തു കരുതും..? താനതു ചിന്തിച്ചുമില്ല. അവൾ അതുമിതും ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ടാങ്ക് കലക്കിയെടുത്ത് രണ്ടു ഗ്ലാസ്സുമെടുത്തു ട്രെയിൽ വച്ചു കൊണ്ട് സെന്റർ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.
പുറത്തു നിന്നു കലപില ശബ്ദത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന രണ്ടാളെയും ഉള്ളിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഓടി വന്ന ജോമോനു പുറകെ ചന്തു പതിയെ നടന്നു വന്നു. സാധാരണ അവനും ഓടി വരേണ്ടതാണ്. അത് കണ്ട് അവൾക്ക് വല്ലാതെയായി. മകന്റെ പ്രായമുള്ള പഠിക്കുന്ന പയ്യനാണ്. അവനു അരുതാത്തതൊന്നും