Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

ചിന്തിക്കാൻ പാടില്ല എന്നവൾക്ക് ഉറപ്പ് വേണമായിരുന്നു.
രണ്ടാൾക്കും ഗ്ലാസിൽ ടാങ്ക് ഒഴിച്ചു കൊടുത്ത് രണ്ടു പേർക്ക് നേരെ നീട്ടിയപ്പോൾ ആൻസിയുടെ ഇരു കക്ഷങ്ങളും വെള്ള ബ്ലൗസിൽ നനഞു കുതിർന്നിരുന്നു. രണ്ടാളും ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങി വലിച്ചു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആൻസി : “ഹോ.. ഇന്ന് രണ്ടാളും തകർത്തെന്ന തോന്നുന്നതല്ലേ..?”
ദേഹത്ത് നനഞ് ഒട്ടിപിടിച്ചിരിക്കുന്ന ബനിയനെ നോക്കി ആൻസി രണ്ടാളോടുമായി ചോദിച്ചു.
ജോമോൻ : “പിന്നെ ഇന്ന് തകർത്തു കളിച്ചു അല്ലെ ചേട്ടാ..?
അത് കേട്ട് ചന്തു രണ്ടാളുടെ മുഖത്തും നോക്കി കുടിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി..
ആൻസി : “സൺ‌ഡേ കഴിഞ്ഞില്ലേ.. ഇനി അടുത്ത സൺ‌ഡേ കളിക്കാം.. ഇപ്പോ ഇനി പോയി കുളിച് ഹോംവർക്കുകൾ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ നോക്ക്..”
ജോമോന്റെ മുഖം വാടി.
ജോമോൻ : “എന്താ മമ്മി.. നാളെയും കളിക്കാൻ വിട്ടൂടെ.. വൈകുന്നേരം മാത്രമല്ലെ കളിക്കുന്നുള്ളു.”
ആൻസി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..
ജോമോൻ ചന്തുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി കണ്ണ് കൊണ്ടു കാണിച്ചു. അത് കണ്ട് ആൻസിക്ക് ചിരി വന്നു.
ചന്തു : “അതെ മമ്മി.. അയ്യോ..സോറി ആന്റി.. വൈകുന്നേരം മാത്രമല്ലെ..?”
“ആൻസി : “നീയെന്താ വിളിച്ചത്..?”
വാത്സല്യത്തോടെ ആൻസി ചന്തുവിനോട് ചോദിച്ചു. കാരണം ഇവിടെ വന്ന് കണ്ട നാൾ മുതൽ ഒരു നിമിഷം മുന്നേ വരെയും ചന്തു അവളെ ആന്റി എന്ന് മാത്രമേ വിളിച്ചിട്ടുള്ളു.
ചന്തു : “മമ്മി ന്ന്.. സോറി..”
ആൻസി : “എന്തിനാ സോറി.?”
ചന്തു : “അത് അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയതാ..”
ജോമോൻ : “ഹ.. ഹ.. അത് ചേട്ടന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും അടുത്തില്ലല്ലോ.. അതായിരിക്കും..”
ആൻസി