Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി 2 [ഏകലവ്യൻ]

മനസ്സിലാക്കി.
അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് സൈഡിലുള്ള ചെയറിൽ ഇരുന്നു കുറച്ച് നേരം മൗനമായി. ലൈഫിൽ ഉണ്ടായ കയ്പ്പേറിയ സംഭവങ്ങളും അടുത്തിടെ ഇച്ചായൻ കാണിക്കുന്ന അവഗണനയും ഓർത്ത് എല്ലാം കൂടെ വായിച്ചപ്പോൾ വിട്ടെറിഞ്ഞ പ്രൈവറ്റ് ബാങ്കിലെ ജോലി തിരിച്ചു പിടിക്കണമെന്നവൾ ആലോചിച്ചു. വിഷമം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ച് തിരിച്ചു വന്ന് പിള്ളേരുടെ മുന്നിൽ ഇടപഴകി. പക്ഷെ മമ്മിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ചന്തുവിന് മമ്മിയെ എന്തോ അലട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു. കാരണമെന്താണെന്ന് ചോദിക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയില്ല. വീട്ടിലേക്ക് ഓട്ടോയിൽ മടങ്ങുമ്പോഴും ആൻസി കൂടുതലൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അതിനെ കുറിച്ച് ജോമോൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ നേരിയ തലവേദനയെനെന്നു പറഞ്ഞോഴിഞ്ഞു. അവൾക്ക് ചന്തുവിനെ നോക്കാനായില്ല. അവൻ പന്തികേട് കണ്ടുപിടിക്കുമെന്നറിയാം. ശരീരത്തിലേൽക്കുന്ന അവളുടെ സ്പർശനം പോലും അവനു തരിശായി തോന്നി. പോകുന്ന വഴി ചന്തുവിനെ അവന്റെ വീട്ടിലിറക്കി.
ആൻസി : ചന്തു വീട്ടിലേക്ക് വരില്ലേ..?
ജോമോൻ : അതെന്ത് ചോദ്യമാ മമ്മി.. ചേട്ടൻ വരും.
ചന്തു : അതെ വരാം..
ആൻസി പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഓട്ടോ നീങ്ങി. ജോമോൻ കൈ വീശി ടാറ്റ കാണിച്ചു. ശേഷം അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി ആൻസിയും മോനും വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
വയറു കാലിയായി നല്ല വിശപ്പ് തോന്നിയ ജോമോൻ ആവിശ്യം അറിയിച്ചപ്പോൾ അവനൊന്നു ഫ്രഷ് ആയി വരുമ്പോഴേക്കും അവൾ നല്ല പാലപ്പവും മുട്ടക്കറിയും ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു. ശേഷം ആൻസിയും ഒന്ന് ഫ്രഷായി കറുപ്പിൽ ചുവന്ന വട്ടങ്ങൾ ഉള്ള കയ്യുടെ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ഒരു നൈറ്റി എടുത്തിട്ടു.
ജോമോൻ : മമ്മി തലവേദന കുറവുണ്ടോ??”
ആൻസി : ഉണ്ട് മോനെ
ജോമോൻ : ഹാ.. ഇന്ന് സൺ‌ഡേ ആയിട്ട് ഒന്ന് നേരാവണ്ണം ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ..
ആൻസി : കുറച്ചു നേരം മോൻ പോയി ഉറങ്ങിക്കോ.
ജോമോൻ : മമ്മിയോ??
ആൻസി : എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല..
ജോമോൻ : എന്നാ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുവാ.. ചന്തു ചേട്ടൻ വരുമ്പോൾ വിളിക്കണേ..
ആൻസി : ശെരി വിളിക്കാം..
അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ജോമോൻ നേരെ റൂമിലേക്ക് പോയി. സമയം പതിനൊന്നു മണി ആവുന്നതേ