Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

. രാവിലെ പതിവ് പോലെ ചന്തു ജോമോന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
ജോമോൻ : ഇന്നലെ എവിടെ പോയി ചേട്ടാ??
സംസാരം കേട്ട് ആൻസി പുറത്തു വന്നിരുന്നു. പിങ്കിൽ വെള്ള പൂക്കളുള്ള നൈറ്റി ആണ് വേഷം.
ആൻസി : ഇന്നലെ കണ്ടില്ലല്ലോ ചന്തു.
ചന്തു : മഴ ആയത് കൊണ്ട് മുത്തശ്ശി പുറത്തു വിട്ടില്ല.
ആൻസി : ആ ശെരിയാ.. ഇവിടൊരാൾ കയറു പൊട്ടിക്കിവാരുന്നു.
ജോമോൻ : ഞാൻ മാത്രമൊന്നുമല്ല. മമ്മിയും എത്ര തവണ ചോദിച്ചു.?
ആൻസി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചന്തുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
ജോമോൻ : മോനെ കാണാതായാൽ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെത്തന്നെയാണ് മമ്മിയും ഉണ്ടായത് ചേട്ടാ..”
ആൻസി : “സമ്മതിച്ചു.! എത്റ മണിക്കാണ് മീറ്റിംഗ്??”
ജോമോൻ : മൂന്ന് മണിക്ക്.
ആൻസി : ശെരി വേഗം രണ്ടാളും പോവാൻ നോക്ക്.. മുന്നത്തെ പോലെ വൈകിക്കേണ്ട.
ജോമോൻ : ആ ശെരിയാ.. വാ ചേട്ടാ..”
രണ്ടു പേരും വേഗം വീടിറങ്ങി നടന്നു. ആൻസി ഇരുവരെയും നോക്കി കോലായിൽ നിന്നു. മോൻ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണെന്നവൾക്ക് തോന്നി. താനും അൽപം വിഷമിച്ചു. ഇപ്പോ ജോക്കുട്ടനെ പോലെ ചന്തുവും എപ്പോഴും കൂടെ വേണം എന്നവൾക്ക് തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഉച്ചക്ക് മൂന്നു മണിയോടെ ആൻസി സ്‌കൂളിലെത്തി. എവിടെയൊക്കെ എങ്ങനെ ഒരുങ്ങണമെന്ന് അറിയാവുന്ന ആൻസി മേക്കപ്പ് ഒന്നും അധികം ചെയ്തില്ല. കറുപ്പ് സാരിയും കടും ചുവപ്പ് ബ്ലൗസുമാണ് ധരിച്ചത് . അല്പം ട്രാൻസ്‌പേരന്റ ആയിരുന്ന കറുപ്പ് സാരിയിൽ വയർ കാണാമെന്നു അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് സാരി തലപ്പും വയറിനു മുകളിലൂടെ എടുത്ത് മറച്ചു പിടിച്ചാണ് വന്നത്. എന്നാലും കുഴിയുടെ വലിപ്പവും ആഴവും കാരണം അത് മാത്രം അല്പം നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്.
തന്നെ പോലെയുള്ള കുറേ അമ്മമാർ എത്തി ചേർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ നേരെ ജോമോന്റെ ക്ലാസിനു മുന്നിലെത്തി. കുറേ കുട്ടികൾ ക്ലാസിനുള്ളിലും പുറത്തുമായുണ്ട്. വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അമ്മമാർ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി മക്കളോടൊപ്പം ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മമ്മിയെ കണ്ടതും ജോമോൻ കുതിച്ചെത്തി.
“തുടങ്ങാനായില്ലേ മോനു??”
അവളവന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ആയി.. ഇപ്പോ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചർ വരുകയേ വേണ്ടു. മമ്മിക്ക് സ്ഥലം കണ്ട്