Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

ആൻസി ഉള്ളിൽ കയറി ജോക്കുട്ടനെ കണ്ടു. ശേഷം ഡോക്ടറെയും കണ്ടു. ചന്തു മരുന്ന് വാങ്ങി അഡ്മിഷൻ ഉം എടുത്ത് വന്നപ്പോഴേക്കും ഫോൺ ചെവിയിൽ വച്ച് പുറത്തു ചെയ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന മമ്മിയുടെ മുഖത്തു തെളിച്ചവും ശാന്തതയും കണ്ട് അവനും ആശ്വാസമായി.
ചന്തുവിനെ കണ്ട് ആൻസി വേഗം അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നു മരുന്ന് വാങ്ങി നഴ്സിനെ വിളിച്ചു കൊടുത്ത് ചന്തുവിന്റെ അടുത്തിരുന്നു. ബിസി ടോൺ കേട്ട ഫോണെടുത്ത് കട്ട്‌ ചെയ്ത് പേഴ്സിൽ വച്ചു.
ചന്തു : “അവനു എങ്ങനെയുണ്ട്??”
ആൻസി : “ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.. അവിടെ ചിരിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ട്..”
ചന്തു : ഹ ഹ
ആൻസി : കരഞ്ഞതിന്റെ ചമ്മലാണ്.. ചേട്ടൻ കളിയാക്കുമോ ന്ന് ചോദിക്കുന്നു മണ്ടൻ..
ചന്തു : എന്നാൽ കളിയാക്കിട്ട് തന്നെ കാര്യം..
ആൻസി : അതെ..
ചന്തു : പപ്പയെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടിയോ??
ആൻസി : ഇല്ല...
അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് അൽപം വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതവൻ മനസ്സിലാക്കി വേഗം ടോപിക് മാറ്റി.
ചന്തു : ഇപ്പോ മമ്മിടെ ടെൻഷൻ ഓക്കെ പോയില്ലേ..?
ആൻസി : പോയി..
അവളവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
ആൻസി : നിയുള്ള ധൈര്യമാ എനിക്കുണ്ടായത്.. ബുദ്ധിമുട്ടായോ മോന്??
അവൻ വേഗം മമ്മിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് തന്റെ കൈ എടുത്തു.
ചന്തു : ഒന്ന് പൊ മമ്മി ഓരോന്ന് പറയാതെ..ബുദ്ധിമുട്ട് പോലും..
ആൻസി : പിണങ്ങല്ലേടാ...
അവൾ വീണ്ടും അവന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് മടിയിലേക്ക് വച്ചു. ഹോ അവന് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു. ഇങ്ങനൊരു അവസ്ഥയിലും അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒരു കുളിരു കയറിയത് കൈമുട്ടിനു മുകളിൽ അമർന്നു പോയ മമ്മിയുടെ മുലയുടെ മൃദുലതയായിരുന്നു.
സുഖത്തെ അനുഭവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മനസ്സിനെ മനസ്സിൽ തന്നെയവൻ യെമണ്ടൻ തെറി വിളിച്ചു. അനുഭവിക്കുന്ന സ്പർശനം താൻ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മമ്മിയറിയാതെ നോക്കേണ്ടത് അവന്റെ ചുമതലയാണെന്നവൻ ചിന്തിച്ചു.
ചന്തു : നമ്മൾ പുറത്തുന്നു കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ ആയിരിക്കും അല്ലെ മമ്മി..?
ആൻസി : മ്മ് അതാകാനാണ് ചാൻസ്..
ചന്തു : ഇനി എനിക്കും വരുമോ??
പെട്ടെന്ന് ആൻസി അവന്റെ