Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

തോന്നരുതേ..
ചന്തു : എന്താ മമ്മി..?
പതിയെ വിരൽ ചുഴറ്റി കൊണ്ടു തന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു.
ആൻസി : അല്ല മോന്റെ പ്രായം അതാണ്‌..
ചന്തു : അരുതാത്തതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല മമ്മി. ഇങ്ങനെ കറക്കാൻ ഒരു സുഖം..
ആൻസി : മ്മ്..
ചന്തു : മമ്മി ഈ കൈ നീട്ടി വെക്കുമോ??”
ആൻസി : എന്തിനാ
ചന്തു : എനിക്കതിൽ കിടക്കാൻ
ആൻസി : മ്മ് ശെരി..
ചന്തു തല ഉയർത്തി കൊടുത്തപ്പോൾ ആൻസി ആ ഗ്യാപ്പിലേക്ക് വലതു കൈ നീട്ടി വച്ചു. ആ സമയം ചന്തു അവളുടെ തുറന്നു വന്ന കക്ഷത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് പൊക്കിളിൽ വിരൽ നിറച്ചു കൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടെ ചേർന്ന് കിടന്നു. അപ്പോ ആൻസി ആ കൈ മടക്കി അവന്റെ പുറത്തു പതിയെ വിരൽ കൊണ്ട് വരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
ചന്തു : ജോക്കുട്ടന്റെ ഭാഗ്യം..
ആൻസി : എന്താ??
കുളിരുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിൽ സല്ലപിക്കുന്ന കിളികളെ പോലെ അവരുടെ സ്വരങ്ങൾ നേർത്തു വന്നു.
ചന്തു : മമ്മിയുടെ അടുത്ത് എന്നും ഇങ്ങനെ കിടക്കാമല്ലോ
ആൻസി : ചന്തുവിന് ഇപ്പോ ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയില്ലേ..
ചന്തു : മ്
ആൻസി : മോനും മമ്മിയുടെ മോനല്ലേ..
അത് കേട്ട് ചന്തു ഒന്നൂടെ അവളോട്‌ ചേർന്നു. മുഖം കക്ഷത്തിലുരഞ്ഞു പോയി.
ആൻസി : എന്താ ചെയ്യുന്നേ??
ചന്തു : നല്ല മണമല്ലേ മമ്മിക്ക്..
ആൻസി : അശേ... വിയർപ്പ് മണമല്ലേ.. അത് മണക്കുകയാണോ??
ചന്തു : മ്മ്.. ഹ
ആൻസി : ശോ.. ഈ ചെക്കൻ..!
പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആൻസി അവന്റെ പുറത്ത് തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. അതെ സമയം പൊക്കിളിൽ വിരൽ കറക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ബാക്കി വിരലുകൾ ചുറ്റിലും വരടാൻ തുടങ്ങി. ആൻസി ശ്വാസം വിട്ട് വയർ അയച്ചു പിടിച്ചു. അവളുടെ തലയിൽ ഓളങ്ങൾ വെട്ടുന്നത് പോലെ ചെറു സുഖ മലരുകൾ വിരിഞ്ഞു.
ചന്തു : എന്താ മമ്മി??
ആൻസി : മമ്മിക്ക് ഇക്കിളി ആവുന്നെടാ..
ചന്തു : ശെരിക്കും..?
ആൻസി : മ്മ്
ചന്തു : ചെറിയ സുഖമില്ലേ??