Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

അവൾ മിണ്ടിയില്ല.
ചന്തു : മമ്മി..
ആൻസി : മ്മ്. ഉണ്ട്.
ചന്തു : എനിക്കും
ആൻസി : മതി.. ഉറങ്ങാൻ നോക്ക് മോനു. ഇല്ലെങ്കിൽ വൈകും.
ചന്തു : ചൂടിനൊപ്പം ചെറിയ സുഖവും കിട്ടുമ്പോളല്ലേ ഉറക്കം വരൂ..
ആൻസി : കൊള്ളാലോ ചന്തു.. ഇതൊക്കെ എവിടുന്ന് പഠിച്ചു??
ചന്തു : എവിടുന്നും പഠിച്ചില്ല.. ആദ്യമാ..
ആൻസി : ഹൂ..
അവൻ കുഴിയിൽ നിന്നു വിരൽ എടുത്തപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും ശ്വാസം വിട്ടൊന്നയഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് പൊക്കിളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള സുഖബന്ധികൾ മുറിഞ്ഞത് പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത..
ഒരു മിനിറ്റോളം അനങ്ങാതിരുന്ന അവന്റെ കൈ പതിയെ ടോപ്പിനുള്ളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് വിരലുകൾ നീക്കാൻ തുടങ്ങി. ആൻസി ഞെട്ടി.
ആൻസി : മോനു..
ചന്തു : ആ ഇവിടെയും നല്ല ചൂട്..
ആൻസി : മതിയെടാ.. ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്..
ചന്തു : ഞാൻ ചൂട് നോക്കുന്നതല്ലേ മമ്മി
ആൻസി : അതിനു നീയാരാ ഡോക്ടറോ??
ചന്തു : ഹ.. ഹ...
ആൻസി : പയ്യെ ചിരിക്കെടാ..
ചന്തു : സോറി മമ്മി..
ആൻസി : ഉറങ്ങാനാവിശ്യമായ ചൂട് നിനക്ക് തന്നില്ലേ ഞാൻ.. അത് പോരെ..
ചന്തു : പോരാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ നോക്കുന്നെ..
ആ സംസാര സമയം കൊണ്ട് ചന്തു അവന്റെ വിരലുകൾ മൃദുവായി അവളുടെ വയറിലൊക്കെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി ബ്രായുടെ അടിയിൽ തൊട്ടു.
ആൻസി : ചന്തു... മതി
അവളുടെ സംസാരം ദുർബലമായി പോയി. എന്നിട്ടും അവന്റെ കയ്യെടുത്തു ടോപിന് വെളിയിലിടാൻ അവൾക്കായില്ല. അവൻ എന്നെ മമ്മിയെന്നും ഞാൻ അവനെ മകൻ എന്നും വിളിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എനിക്കൊരു ചെറു വിരൽ അവനെതിരെ ഉയർത്താനാവുന്നില്ല. ഇതെന്ത് അവസ്ഥയാണ്. ഒരു പക്ഷെ ഇത് തന്റെ മനസ്സിന്റെ വൈകൃതമാണോ...?
ചന്തു ബ്രായുടെ താഴെ വിരൽ വച്ച് രണ്ടു കുത്ത് കുത്തി. അവൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നു.
ചന്തു : മമ്മി എന്തോ തടഞ്ഞു.
ആൻസി : മ്മ്..
ചന്തു : എന്താ അത്.?
അവൻ അറിയാത്തത് പോലെ ചോദിച്ചത് കേട്ട് അവൾക്ക് ചിരി വന്നു.
ആൻസി :