Chapter Title : കൂട്ടുകാരൻ്റെ പെങ്ങൾ എൻ്റെ കാമുകി 2 [Sharath]
അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ പരിഭ്രമം എന്നിൽ ഭയം നിറച്ചു. "കാര്യം പറയടാ, ടെൻഷനാക്കാതെ," ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"അത് അഭി, ഉമ്മയൊന്ന് ബാത്റൂമിൽ വീണു. നടു ഇടിച്ചാണ് വീണതെന്ന് തോന്നുന്നു. അവൾ വിളിച്ച് ഒരേ കരച്ചിലാണ്. നമ്മൾ ഇപ്പോൾ വീട് മാറിയത് കൊണ്ട് അടുത്ത് ആരെയും പരിചയവുമില്ല. നിനക്കൊന്ന് പോയി ഉമ്മയേയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാമോ?".
മെഹ്റിൻ പറഞ്ഞിരുന്നു, ഉമ്മ ബാത്ത്റൂമിൽ വീണിരുന്നുന്ന് പക്ഷെ ഇത്രയതികം പ്രശ്നം ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല.
എന്തായാലും ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ ഞാൻ അവനു മറുപടി നൽകി
"പിന്നെന്താടാ, എത്രയോ നാൾക്ക് ശേഷം വിളിച്ച് നീയൊരാവശ്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ എങ്ങനെയാടാ പറ്റില്ലെന്ന് പറയുന്നത്? നീ ടെൻഷനാവണ്ട. ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം. എങ്കിൽ ശരി, നീ വെച്ചോ, പോയി വന്നിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാം, എന്നിട്ട് നമ്മക്ക് സംസാരിക്കാം," അത്രയും പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് ഞാൻ അവൻ പറഞ്ഞ ലൊക്കേഷനിലേക്ക് കാർ ഓടിച്ചു. ഇതിനിടയിൽ മെഹ്റിനും വിളിച്ചിരുന്നു. അവളയച്ചു തന്ന ലൊക്കേഷൻ വെച്ചാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങോട്ട് പോയത്.
തിർച്ചയായും.
ഞാൻ മെഹ്റിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ, അവളും ഉമ്മയും ഒരുങ്ങി എന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് വേദനയും പരിഭ്രമവും ഒരുപോലെ കാണാം. ഉമ്മയ്ക്ക് എന്നെ ഓർമ്മയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. "ഉമ്മാ, ഞാൻ അഭിയാ. പണ്ട് ഫസലിന്റെ കൂടെ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചതാണ്."
ഉമ്മ നേരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. "അയ്യോ മോനെ, ഓർമ്മയില്ല.കുറേ നാളായില്ലേ മോൻ ഇവിടൊക്കെ മുമ്പ് വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് ഫസൽ പറഞ്ഞിരുന്നു പക്ഷെ മോൻ്റെ മുഖോക്കെ ഒരുപാട് മാറീട്ടുണ്ട് ."
ഉമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മെഹ്റിൻ ഉമ്മയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് എന്നെ നോക്കി. അവൾ എന്നെ കണ്ട സന്തോഷം ഒരു ചിരിയിലൂടെ പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്റെ കാമുകി എന്നതിലുപരി ഒരു സ്നേഹബന്ധം എനിക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവൾ എന്നോട് വേഗം വണ്ടിയിൽ കയറാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
ഞാൻ ഉമ്മയെ പതിയെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കാറിനടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. മെഹ്റിനും എന്നെ സഹായിച്ചു. ഉമ്മയെ കാറിൽ കയറ്റി ഞങ്ങൾ
💬 Comments
View all comments