Chapter Title : കൂട്ടുകാരൻ്റെ പെങ്ങൾ എൻ്റെ കാമുകി [Sharath]

പരിഭ്രമം.

"സാരമില്ല മെഹ്റിൻ. എനിക്ക് നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ മതിയായിരുന്നു." ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"മാഷിന്റെ നമ്പർ എൻ്റെ ഫോണിൽ സേവ് ചെയ്‌തിട്ടില്ല. ഒരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് എഴുതിയെടുത്ത് വിളിച്ചതാണ്. ഇനി മാഷ് എനിക്ക് ഒരു മിസ്ഡ് കോൾ അടിച്ചാൽ ഞാൻ വിളിച്ചോളാം," അവൾ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾക്ക് അധികനേരം സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എങ്കിലും ആ ചെറിയ സംഭാഷണം എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസം നൽകി. എന്റെ ലോകം കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. ഇനി അവളെ നേരിട്ട് കാണാൻ കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്ത എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ ഫോൺ സംഭാഷണങ്ങൾ തുടർന്നു. പകൽ സമയങ്ങളിൽ മിസ്ഡ് കോളുകൾ വഴി അവൾ എന്നെ വിളിക്കാൻ സൗകര്യമുള്ളപ്പോൾ അറിയിക്കും. ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിക്കും. രാത്രി വൈകിയും ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ചാറ്റുകളേക്കാൾ സ്വാതന്ത്ര്യം ഫോൺ സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ചിരിയും, ശബ്ദത്തിലെ ഭാവമാറ്റങ്ങളും എനിക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുത്തറിഞ്ഞു. അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പേടികളും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. അവൾ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയായിരുന്നു.

മെഹ്റിനുമായി ഞാൻ കൂടുതൽ അടുക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ, അവളെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നൊരു വിഷമം എപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുമിച്ചു നടക്കാനും സംസാരിക്കാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

ഈ ബന്ധം ഒരു പ്രണയമായി മാറിയിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ പ്രണയം എവിടേക്കാണ് എത്തുക? എന്നെങ്കിലും അവൾക്ക് എന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ നിരന്തരം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം മെഹ്റിൻ സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "മാഷേ, ഇക്ക ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി!"

ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന സന്തോഷം എനിക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു. "സത്യമാണോ മെഹ്റിൻ? അപ്പൊ ഇനി നിനക്ക് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ?" ഞാൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

"ഉവ്വ് മാഷേ. ഇപ്പൊ ഞാനും ഉമ്മയും മാത്രമേയുള്ളൂ വീട്ടിൽ. അതുകൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. പക്ഷെ ഉമ്മ അറിയരുത് കേട്ടോ," അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്