Chapter Title : കൂട്ടുകാരൻ്റെ പെങ്ങൾ എൻ്റെ കാമുകി [Sharath]

മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോഴും, എന്റെ നോട്ടം പിന്നിലേക്ക് മായുന്ന അവളുടെ രൂപത്തിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു. ബസ്സിറങ്ങി വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും, ആ മാലാഖക്കുട്ടിയെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പറിച്ചു മാറ്റാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ മുഖവും, ഓരോ ശരീരഭാഷയും എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിക്കുന്നതായി തോന്നി.

ഇത് കേവലം അവളുടെ ശരീരസൗന്ദര്യത്തോടുള്ള പ്രണയമാണോ, അതോ അവളോടുതന്നെയുള്ള ഒരു അനുരാഗമാണോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. കാരണം, ഈ അടുത്തൊന്നും അവളെപ്പോലെ അഴകുള്ള ഒരാളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

കൺമഷി വരച്ച അവളുടെ കണ്ണുകൾ, ആ തട്ടത്തിനിടയിലൂടെപ്പോലും എന്നെ മാടിവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടാൽ ആർക്കും ഒരുതവണയെങ്കിലും നുകരാൻ തോന്നിപ്പോകും.

താഴോട്ട് നോട്ടമെത്തുമ്പോൾ, പർദ്ദയ്ക്കുള്ളിലാണെങ്കിലും, അവളുടെ മുലകൾ കൂർത്ത്, ആകർഷകമായി നിൽക്കുന്നതായി തോന്നി. പിന്നാമ്പുറവും അതുപോലെതന്നെ. മൊത്തത്തിൽ, അവളൊരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപം പോലെ, സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയായിരുന്നു.

അവളുടെ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി. എന്തോ, ഒന്നിനും എനിക്ക് ശ്രദ്ധ ചെലുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം യാന്ത്രികമായി ചലിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്ത് ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ. എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു, പക്ഷേ ഉറക്കത്തിൽ പോലും അവളുടെ അഴക് ഒരു ശല്യക്കാരനെപ്പോലെ എന്നെ പിന്തുടർന്നു.

എത്ര കണ്ണടച്ചിട്ടും ഉറക്കം മാത്രം വന്നില്ല. കണ്ണുകളടയ്ക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ ആ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു. അങ്ങനെ എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

പ്രഭാതത്തിൽ, കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾത്തന്നെ മനസ്സിൽ ഒരു ദൃഢനിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു: ഇന്നും ടൗണിൽ പോയി അതേ ബസിൽ തിരിച്ചു വരണം. അവളെ വീണ്ടും കാണണമെന്ന ചിന്ത എന്നെ വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തയ്യാറായി ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഉച്ചയായപ്പോൾ ബസ് വന്നു, ഇന്നലത്തെ അതേ സീറ്റിൽ ഞാൻ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പിന്നെ അവൾക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പായി.

സ്റ്റോപ്പുകൾ ഓരോന്നായി കടന്നുപോയി. അവളുടെ സ്റ്റോപ്പ് എത്തിയതും ബസ് നിന്നു. ആകാംഷയോടെ ഞാൻ സീറ്റിൽ ഏന്തിവലിഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന കണ്ടക്ടറും, ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന യാത്രക്കാരും എന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൾ ഇന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

മനസ്സിൽ ഒരു നിരാശ തളംകെട്ടി നിന്നു. ഒരു സൈഡ് സീറ്റ് കാലിയായി, ഞാൻ അതിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ അന്നും രാത്രിയിൽ എന്നെ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

രാവിലെ പതിവുപോലെ തയ്യാറെടുത്ത് ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെടാമെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു കാര്യം എന്നെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി. എത്രനാൾ ഇങ്ങനെ അവളെ തിരഞ്ഞു നടക്കും? അവളെ കണ്ടെത്തുന്നത് വരെയോ? അതോ അവളെ എന്നെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടുമോ? ഇന്ന് കൂടി