Chapter Title : കൂട്ടുകാരെ നമ്പാതെ [Febin]

ബോട്ടിം ആണ് use ചെയ്യുന്നത് .ഇത് നല്ല hd ക്വാളിറ്റി ഉള്ളതാ. കാൾ കണക്ട് ആയതോടെ മൊബൈൽസ്ക്രീനിലും പ്രോജെക്ടറിലും എന്റെ മമ്മിയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു .ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വന്ന കോലത്തിലചുരിദാറിൻറെ മേലെ ഒരു ഓവർ കോട്ടു.മമ്മിയെ കണ്ടപ്പഴേ നവനീത് കുണ്ണയിൽ കൈ വെച്ച് . "നീ ഇതെവിടാടാ വീട്ടിൽ ഇല്ലേ" മമ്മി ചോദിച്ചു . "ഇല്ല ആന്റി ഞാൻ ഒരു ഫ്രണ്ട് ന്റെ വീട്ടിലാ. അവൻ എന്നെ ഇവിടെ ഇരുത്തിയിട്ടു പുറത്തേക്കു പോയേക്കുവാ." "ഏതാ നിന്റെ ഫ്രണ്ട് നല്ല പണി ആണല്ലോ കാണിച്ചേ . " "ചേച്ചിക്കറിയത്തില്ല നാട്ടിൽ ഉള്ള ഫ്രണ്ട് ആ." "കണ്ടിട് നല്ല പരിചയം ഉള്ള സ്ഥലം പോലെ " "ഏയ് ഇത് ഞങ്ങടെ നാട്ടില അറിയാൻ വഴി ഇല്ല. അതൊക്കെ പോട്ടെ എവിടെ നിന്റെ കണവൻ. ഇന്നും ലേറ്റ്ഡ്യൂട്ടി ആണോ" "അങ്ങേർക്കു ഏതോ പ്രൊജക്റ്റ് ഒക്കെ ഉണ്ട് അതിന്റെ ബിസി ആ എപ്പഴും ഇന്നും ഇനി രാത്രി ആവുമ്പൊ വരുംതൂങ്ങി തൂങ്ങി" ഇങ്ങനൊക്കെ ആണോ മമ്മി എന്റെ പപ്പയെ പാട്ടി മറ്റുള്ളവരോട് പറയണേ. "അയാള് തൂങ്ങി തൂങ്ങി ആണ് വരുന്നേലും ആന്റിടെ മുൻതൂക്കത്തിനും പിൻതൂക്കത്തിനും ഒരു കുറവും ഇല്ലല്ലോ" " ആന്റിടെ തൂക്കം ആന്റിക്കു പണ്ടേ ഉള്ളതാ മോനെ അല്ലാണ്ട് അത് അയാളുടെ ക്രെഡിറ്റ് അല്ല" "കുറച്ചെങ്ങളിലും ക്രെഡിറ്റ് കൊടുക്ക് ആന്റി . ഒന്നുമില്ലേലും ആയാലും കൈ വെക്കുന്നയല്ലേ, പാവംകരിമ്പനക്കൽ വീട്ടിലെ സക്കറിയ തോമസ്" "അതിയാൻ കരിമ്പനക്കലെ ആണേൽ ഞാൻ വരിക്കാശേരിലെ ആണെടാ. ഞങ്ങളും ഒട്ടും മോശമല്ല" "കരിമ്പനയെക്കാൾ നല്ലത് ഈ വരിക്ക തന്നെയാണേ. ചേച്ചി ആ കുടുംബത്തിന്റെ മനം കാത്തു"

"അല്ല വരിക്കാശേരിലെ ആയത്കൊണ്ട് നല്ല തേൻ വരികളാണ് നെഞ്ചത്ത് വെച്ചോണ്ടല്ലേ ചേച്ചി നടക്കുന്നത് " "അതിപ്പോ ഞങ്ങടെ കുടുബത്തിലെ എല്ലാര്ക്കും ഉള്ളതാടാ ഉവ്വേ ഇതൊക്കെ" "എല്ലാര്ക്കും എന്ന് പറഞ്ഞ ആർക്കൊക്കെ" "എന്റെ സിസ്റ്റേഴ്സിനും മമ്മിക്കും അമ്മായിമാർക്കും എല്ലാം നല്ല പോലെ ഉള്ളവര" "അപ്പൊ നിങ്ങടെ വീട്ടിൽ റേഷൻ അരി വാങ്ങാൻ സഞ്ചിയുടെ ആവശ്യം വരില്ലല്ലോ. എല്ലാരുടേം കൂടെ ബ്രാഎടുത്തോണ്ട് പോയാപ്പോരേ കൊറേ