Chapter Title : കൂട്ടുകാരെ നമ്പാതെ [Febin]

ആയാലും കൈ വെക്കുന്നയല്ലേ, പാവംകരിമ്പനക്കൽ വീട്ടിലെ സക്കറിയ തോമസ്" "അതിയാൻ കരിമ്പനക്കലെ ആണേൽ ഞാൻ വരിക്കാശേരിലെ ആണെടാ. ഞങ്ങളും ഒട്ടും മോശമല്ല" "കരിമ്പനയെക്കാൾ നല്ലത് ഈ വരിക്ക തന്നെയാണേ. ചേച്ചി ആ കുടുംബത്തിന്റെ മനം കാത്തു"

"അല്ല വരിക്കാശേരിലെ ആയത്കൊണ്ട് നല്ല തേൻ വരികളാണ് നെഞ്ചത്ത് വെച്ചോണ്ടല്ലേ ചേച്ചി നടക്കുന്നത് " "അതിപ്പോ ഞങ്ങടെ കുടുബത്തിലെ എല്ലാര്ക്കും ഉള്ളതാടാ ഉവ്വേ ഇതൊക്കെ" "എല്ലാര്ക്കും എന്ന് പറഞ്ഞ ആർക്കൊക്കെ" "എന്റെ സിസ്റ്റേഴ്സിനും മമ്മിക്കും അമ്മായിമാർക്കും എല്ലാം നല്ല പോലെ ഉള്ളവര" "അപ്പൊ നിങ്ങടെ വീട്ടിൽ റേഷൻ അരി വാങ്ങാൻ സഞ്ചിയുടെ ആവശ്യം വരില്ലല്ലോ. എല്ലാരുടേം കൂടെ ബ്രാഎടുത്തോണ്ട് പോയാപ്പോരേ കൊറേ കൊള്ളുമല്ലോ അതിൽ" "ഹഹ അത് കൊള്ളാം" "അല്ല ആരുടേയ ഏറ്റവും വലുത്.." "അത് മമ്മിയുടെ പിന്നെ അമ്മായിമാരുടേം .എന്റെ ജിൻേറഷനിൽ എന്റെയ വലുത്" "അപ്പൊ മമ്മിയൊക്കെ ആയകാലത്തു ചേച്ചിയെ പോലെ ഒരുപാടു പേരുടെ ഉറക്കം കളഞ്ഞയാവും അല്ലെ" "പോടാ തെമ്മാടി മതി അങ്ങോട്ട് അധികം പോവണ്ട" "എന്ന പോവുന്നില്ല.എന്തായാലും കുറച്ചു കാലം എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ ഞാൻ എല്ലാരെക്കാലിലും വലുത്ചേച്ചിടെ ആകിയ്ക്കും." "ഇപ്പൊ തന്നെ വലുതാ ഇനി എന്തിനാടാ" "എനിക്കിച്ചിരി വലുപ്പം ഉള്ളവരെയാ ഇഷ്ടം അതല്ലേ ഞാൻ ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോ വീണു പോയത് .ആ ജാക്കറ്റ്അങ്ങ് ഊരി മാറ്റെന്റെ ജാൻസി റാണി " മമ്മി ഒരു മടിയും ഇല്ലാതെ ഫോണിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറ്റാൻ തുടങ്ങി .ജാക്കറ്റ് മാറ്റിയപ്പോ മമ്മിയുടെമുഴുത്ത മുല ചുരിദാറിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തു ചാടാൻ നിക്കുന്ന പോലെ തള്ളി നിന്നു.നവനീത് അത്