Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 10 [Akhil George]

എത്തിയിട്ട് അയക്കാം.

ഫരീദ ഓകെ എന്ന് പറഞ്ഞു കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ഞങൾ വാക്സിൻ ക്യാമ്പ് തുടർന്നു. വാക്സിൻ ക്യാമ്പ് കഴിഞ്ഞു കവിത വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഞാനും ജോസ്‌നയും കാറിൽ കയറി ഇരുന്നു.

ജോസ്‌ന: ഏട്ടാ. ഈ 26 വയസിനുള്ളിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ച നാളുകൾ എതെന്നു അറിയോ.!!! ഈ കൊറോണ കാലം. എല്ലാവരും വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ലോകം മുഴുവൻ ലോക്ക് ചെയ്ത് കരയുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ മരിച്ചു വീഴുമ്പോൾ ഞാൻ ഏട്ടൻ്റെ തണലിൽ സന്തോഷിച്ചു ഉല്ലസിച്ചു ആടി പാടി നടക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ: നീ ഇപ്പോള് എന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നത്.?

ജോസ്‌ന: കഴിഞ്ഞു ഏട്ടാ എല്ലാം. വാക്സിൻ ഒരു വിധം ആളുകൾ എടുത്താൽ പിന്നെ ഈ ജോലിയും കഴിയും. വീണ്ടും എവിടേലും ലാബിൽ കയറി പഴയ പോലെ കൂട്ടിൽ ഇട്ട പ്രാവിൻ്റെ അവസ്ഥ ആവും. (അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി, വാക്കുകൾ ഇടറാൻ തുടങ്ങി)

ഞാൻ: (അവളുടെ തല ചായ്ച്ചു എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കിടത്തി) അതിനെന്താ നീ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നെ. ഞാൻ ഉണ്ടാവും ഇവിടെ. ഇപ്പൊ നിനക്ക് ചില്ല് ഔട്ട് ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നോ, ജസ്റ്റ് ഒരു കോൾ, ഞാൻ പറന്നു എത്തും. പോരെ?

അവള് തല ഉയർത്തി എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിൽ ആക്കി നുണയാൻ തുടങ്ങി, അവളെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഇതിലും വല്യ പരിഹാരം വേറെ ഇല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. നീണ്ട ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവളെ വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തു ഞാൻ എൻ്റെ വീട്ടിൽ എത്തി. രാത്രി കവിതയും ആയി പുറത്ത് ഒന്ന് കറങ്ങി വന്നു, പതിവ് പണിയും കഴിഞ്ഞു ഞങൾ കിടന്നു ഉറങ്ങി.

രാവിലെ വൈകി ആണ് എഴുന്നേറ്റത്, നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. ബാച്ച്ലർ താമസിക്കുന്ന വീടിൻ്റെ ഒരു അവസ്ഥ ഊഹിക്കാമല്ലോ. ഫരീദ വരുന്നതിനു മുന്നേ എല്ലാം ഒന്ന് ക്ലീൻ ചെയ്തു. വാട്സാപ്പിൽ ലൊക്കേഷൻ അയച്ചു അവൾക്കായി വെയിറ്റ് ചെയ്തു, സമയം രണ്ടു മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫരീദ എന്നെ വിളിച്ചു.

ഫരീദ: ഡാ..