Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 11 [Akhil George]

ഏട്ടാ അതൊക്കെ ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. (അവള് വീണ്ടും പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി)

കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു അവള് എൻ്റെ മടിയിൽ തളർന്നു കിടന്നു. ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ബെഡ്റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി. കരഞ്ഞു തളർന്നു അവള് കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ട് കൂടി കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അവള് ഉറങ്ങുന്നത് കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു ഞാൻ തിരിച്ചു സോഫയിൽ വന്നു ഇരുന്നു.

കുറച്ച് കാലങ്ങൾ കൊണ്ട് കുറെ പേരെ പരിചയപ്പെട്ടു, അതിൽ പലരും പെട്ടന്ന് കൂടുതൽ അടുത്തു, കുറച്ച് പെർ അകന്നു. ഓരോ വ്യക്തിക്കും ഓരോ പ്രശ്നങ്ങൾ, അതിൽ പലതും എന്നെയും അലട്ടുന്നു. ജീവിതം എത്ര നാരോ ആണ്. ഇതൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ അങ്കിതയുടെ കോൾ വന്നു.

അങ്കിത: ഹായ് മൈ ഡാർലിങ്, എന്താ വിശേഷം ഡാ.

ഞാൻ: എന്ത് വിശേഷം, നിനക്കല്ലേ വിശേഷം ഒക്കെ. ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

അങ്കിത: സോറി, ഫസ്റ്റ് നിന്നോട് പറയണം എന്ന് കരുതിയതാണ്. പക്ഷേ പറയാൻ പറ്റില്ല ഡോ. വല്ലാത്ത ഒരു വിഷമം നിന്നെ പിരിയാൻ. ആ ഒരു ചളുപ്പ് ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് കവിതയോട് ആദ്യം പറഞ്ഞത്. എല്ലാം പെട്ടന്ന് ഉണ്ടായ തീരുമാനങ്ങൾ ആയിരുന്നു ഡാ.

ഞാൻ: സാരമില്ല ഡോ. എല്ലാവരെയും പെറുക്കി ഞാൻ അങ്ങ് എത്തിക്കോളം.

അങ്കിത: ഡാ.. വിഷമിപ്പിക്കും എന്ന് അറിയാം, പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്നെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. I will miss you so much dear.

ഞാൻ: മീ ടൂ.. എനിക്കും നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു. സാരമില്ല. ഞാൻ വരും, ഒരു മറാത്തി