Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 11 [Akhil George]
കിടന്നു) മതിയോ. ? എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു ദേഷ്യവും ഇല്ല മോളെ. പിന്നെ നിൻ്റെ മൂഡ് എങ്ങനെ റെഡി ആക്കണം എന്ന് ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതാ.
രമ്യ: (എൻ്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നു) ഞാൻ ഏട്ടൻ്റെ പഴയ രമ്യക്കുട്ടി അല്ല. വേറെ ഒരുത്തന് ശരീരം കൊടുത്ത ഒരു പെണ്ണാണ് ഇപ്പോള്.
ഞാൻ: (അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടി പിടിച്ചു) ഒന്നും ഇപ്പോള് ചുമ്മാ ആലോജിക്കണ്ട, നീ എന്നും എൻ്റെ രമ്യക്കുട്ടി തന്നെ ആണ്. അതു മതി.
അവള് എൻ്റെ ദേഹത്തേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റി ചേർന്ന് കിടന്നു, അവളുടെ മുലകൾ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ഇടയിൽ ഞെരിഞ്ഞു അമരുന്നതായി തോന്നി, അവളുടെ ശ്വാസം എൻ്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടി. എന്നിൽ എന്തൊക്കെയോ ഒരു രോമാഞ്ചം ചെറുതായി ഉണ്ടായി.
ഞാൻ: ഡാ.
രമ്യ: എന്താ ഏട്ടാ.?
ഞാൻ: നീ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണോ.?
രമ്യ: എന്ത്?
ഞാൻ: നീ അവന് നിൻ്റെ എല്ലാം കൊടുത്തോ.?
രമ്യ: ഹും.
ഞാൻ: എന്നിട്ട് എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലല്ലോ. നിൻ്റെ അമ്മിഞ്ഞ എല്ലാം അതേ സൈസ് പോലെ ആണല്ലോ തോന്നുന്നേ.
രമ്യ: അവനു ഒന്നും അറിയില്ല ഏട്ടാ. ഏട്ടൻ പണ്ട് കവിത മാംൻ്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച് എന്നെ ചെയ്തില്ലേ, അതിൻ്റെ നൂറിൽ ഒന്ന് പോലും അവനു അറിയില്ല.
ഞാൻ: അതെന്താ?
രമ്യ: എന്തൊക്കെയോ ചുമ്മാ കാണിച്ചു കൂട്ടും. ഡ്രസ്സ് എല്ലാം അഴിച്ചു എടുത്ത് ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി രണ്ടു മൂന്നു അടി അടിക്കും, അവനു പോകും. അത്ര തന്നെ. പിന്നെ ദേഹത്ത് എല്ലാം പിച്ചും, വേദന സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ കരഞ്ഞാൽ അതു നോക്കി ചിരിക്കും. ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണ്.
ഞാൻ: പെട്ടന്ന് ഉള്ളിൽ കയറിയോ. ?
രമ്യ: (ഒന്ന് ചിരിച്ചു) ഏട്ടൻ്റെ അതിൻ്റെ പത്തിൽ ഒന്ന് വലിപ്പം പോലും അവനില്ല, പിന്നെ കയറിയാൽ എന്ത് കയറി ഇല്ലേൽ എന്ത്.
അവള് എൻ്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നു.
രമ്യ: എൻ്റെ ഏട്ടൻ എല്ലാ കാര്യത്തിലും സൂപ്പർ ആണ്. സ്നേഹിക്കാനും സുഖിപ്പിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും ഒക്കെ എൻ്റെ റോള് മോഡൽ ഏട്ടൻ ആണ്.
ഞാൻ അവളുടെ പുറത്ത് കൂടി ഒന്ന് തലോടി.
രമ്യ: ഞാൻ പോയി ലൈറ്റ് എല്ലാം അണച്ചിട്ടു വരാം.
ഇതും പറഞ്ഞു അവള് എഴുന്നേറ്റു പോയി എല്ലാ റൂമിലെയും ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു കിടന്നു. ഞാൻ
💬 Comments
View all comments