Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 11 [Akhil George]

കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു)

അവള് പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. എൻ്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റ് ഉണ്ട്, ഞാൻ അവളെ പൂർണമായും ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും എൻ്റെ നോട്ടം മാറ്റി.

ഞാൻ: ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ ആണ് മോളെ. എന്തേലും ഉപദേശിക്കാൻ വന്നാൽ നീ അതു അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിലോ എന്ന ഭയം ആയിരുന്നു എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തിയത്. നിൻ്റെ പേഴ്സണൽ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ഇടപെടും.

രമ്യ: ഞാൻ ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ചെയ്തു ഏട്ടാ. മാപ്പ് 🙏🏼 (ഇതും പറഞ്ഞു അവള് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി)

ഞാൻ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. എൻ്റെ നെഞ്ച് എല്ലാം അവളുടെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നു.

ഞാൻ: സാരമില്ല ഡാ. കഴിഞ്ഞത് ആലോജിച്ചു ചുമ്മാ വിഷമിക്കുന്നത് എന്തിനാ. നീ ഒന്ന് സമാധനപ്പെടു.

രമ്യ: ഇതിനിടക്ക് ഞാനും കവിത ഡോക്ടറും തമ്മിൽ ഒരു ചെറിയ ഇഷ്യൂ ഉണ്ടായി. ഒരിക്കൽ അവൻ എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാൻ വന്നപ്പോൾ കാറിൽ ഇരുന്നു എൻ്റെ നെഞ്ചില് അമർത്തി കൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് ഉമ്മ തന്നു, അതു ഡോക്ടർ കണ്ടു. അന്ന് കുറെ എന്നോട് ചൂടായി. അതിൻ്റെ പേരിൽ ആണ് ഞങൾ മിണ്ടാതെ നടന്നത്. ഇപ്പോള് ഞാൻ ഒറ്റക്ക് ആണ്, ആരും ഇല്ല. അതാ ഞാൻ resign ലെറ്റർ കൊടുത്തത്.

ഞാൻ: അപ്പോള് അവൻ. !??

രമ്യ: അവനു already കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്. അതു മറച്ചു വെച്ചാണ് എന്നോട് affair ആയത്. അവനു വേണ്ടത് എല്ലാം അവനു കിട്ടിയതിനു ശേഷം ആണ്