Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

അതെന്താ.?

കവിത: എല്ലാവരും നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് അതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ പേടി ആണ്. ഇന്ന് രാവിലെ നീ എന്നെ പോലും അറിയിക്കാതെ അമ്പലത്തിൽ പോയി വന്നു, ഞാനും അഗ്രഹിക്കില്ലേ നിനക്കൊപ്പം എപ്പോഴും നടക്കാൻ.

ഞാൻ: ഡി പെണ്ണേ. നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണിൽ ഞാനും നീയും ഇപ്പോളും ഡോക്ടറും ഡ്രൈവറും മാത്രം ആണ്. നിന്നെ വിളിച്ചു ഉണർത്തുമ്പോൾ അവർ എല്ലാം അറിയില്ലേ. അതാ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പോയത്.

എൻ്റെ ആ മറുപടി കവിതക്കു convincing ആണെന്ന് മനസ്സിലായി, അവള് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിൽ ഇട്ടു നുണയാൻ തുടങ്ങി. അവള് കണ്ണുകൾ അടച്ചു ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അനങ്ങാതെ നിന്നു. പെട്ടന്ന് റൂമിൽ കാളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങി. കവിത വേഗം എന്നെ വിട്ടു നിന്നു അവിടെ കിടന്ന ടവ്വൽ എടുത്ത് ഉടുത്തു. ഞാൻ ചെന്നു ഡോർ തുറന്നു. ജോസ്‌ന ആയിരുന്നു അത്. എന്നെയും കവിതയെയും അവള് മാറി മാറി ഒന്ന് നോക്കി.

ഞാൻ: എന്താ ഡാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ.

ജോസ്‌ന: അവിടെ രമ്യ കുളിക്കാൻ കയറി. എൻ്റെ ഒരുക്കം എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. അതാ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്. അല്ലാ, മാഡത്തിൻ്റെ പാൻ്റ് എവിടെ.?

ഞാൻ: അതു ഇസ്തിരി ഇടാൻ കൊടുത്തു. ഇപ്പൊ കൊണ്ട് വരും. നിങൾ ഇരിക്കു, ഞാൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആകട്ടെ.

ഞാൻ വേഗം വാഷ് റൂമിൽ കയറി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വന്നു. ടേബിളിൽ ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് ഇടാൻ തുടങ്ങി.

ജോസ്‌ന: ആഹാ.. പുതിയ ഡ്രസ്സ് കൊള്ളാലോ. ഒരു മാർവാടി