Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

കിടക്കുന്നു. രമ്യയും കവിതയും ഡ്രസ്സ് മാറുന്നതിൻ്റെയും ഫ്രഷ് ആകുന്നതിൻ്റെയും തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു.

ഉറക്കത്തിൻ്റെ ക്ഷീണവും പ്രസീത പിണങ്ങി പോയതിൻ്റെ സങ്കടവും ആയി ഞാൻ നിശബ്ദനായി സോഫയിൽ ഇരുന്നു.

ജോസ്‌ന എൻ്റെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു എൻ്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.

ജോസ്‌ന: എന്ത് പറ്റി ഡാ ഏട്ടാ, ഒരു സൈലൻസ്. എന്തേലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ. ?

ഞാൻ: ഒന്നും ഇല്ല ഡാ. ഉറക്കം ശെരി ആയില്ല, അതിൻ്റെ ആണ്, ഭയങ്കര ക്ഷീണം.

ജോസ്‌ന: ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ??

ഞാൻ: ഹ.. പറയട. എന്തിനാ ഇത്ര മുഖവുര.

ജോസ്‌ന: റൂം ലോക്ക് ചെയ്യണ്ട, ഒരു പതിനൊന്നു മണി ആകുമ്പോൾ വരും.

ഞാൻ: എൻ്റെ പൊന്നു മോളെ നീ ഒന്ന് ചുമ്മാ ഇരിക്കു. കവിതയും രമ്യയും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അതു മതി.

ജോസ്‌ന: ഓഹോ. അപ്പോള് അറിയാതെ ഇരുന്നാൽ ഓകെ ആണ് അല്ലെ. കള്ള ഏട്ടൻ. എനിക്ക് തൽക്കാലം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ഉള്ളത് ഇന്നലെ കിട്ടി, അതു മതി.

ഞാൻ: പിന്നെ ആര് വരും എന്ന പറഞ്ഞത്. !??

ജോസ്‌ന: (ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ) രാത്രി നിങ്ങളുടെ മാർവാഡി പ്രസീത ആണ് വരും എന്ന് പറഞ്ഞത്. ഇന്നലെ അവരുടെ ഇളക്കം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് ഒരു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. കൊച്ചു കള്ളാ, ഒപ്പിച്ചു എടുത്തു ല്ലെ.

ഞാൻ ഒരു അമ്പരപ്പോടെ അവളെ നോക്കി. അവള് ഒന്ന് കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാണിച്ചു.

ഞാൻ: നീ എങ്ങനെ... നിങ്ങളെ കണ്ടിരുന്നോ

ജോസ്‌ന: ആദ്യം ദൈവത്തിനോട് വേണം നന്ദി പറയാൻ. അവർ കവിത ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് ആണ്