Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

മുലകൾ കൂർത്ത് നിൽക്കുന്ന പോലെ കാണപ്പെട്ടു. കഴുത്തിൽ ഒരു നേരിയ സ്വർണ മാലയും വലതു കയ്യിൽ ഗ്രീൻ കളർ സ്ട്രാപ്പ് വാച്ചും ഉണ്ട്, കറുപ്പും ഇടയിൽ ഗോൾഡൺ കളറും ഉള്ള മുടി വെറുതെ ഒരു ബൺ കൊണ്ട് കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അതു ഒരു നീളമുള്ള കുതിരവാൽ കണക്കെ കിടക്കുന്നു.

പ്രസീത: എന്താഡാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്.

ഞാൻ: തൻ്റെ ഭംഗി ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചത.

പ്രസീത: ഓഹോ. തായ് കിളവിയെ നോക്കി ആസ്വദിക്കുന്നോ.

ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇരുന്നു.

ഞാൻ: താൻ അതു വിട്ടില്ലേ. ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണ് പൊന്നെ. I'm Sorry

പ്രസീത: ഓഹോ. വേറെ വല്ലതിനും ഇനി സോറി പറയാൻ ഉണ്ടോ.

ഞാൻ അവളുടെ വലതു കൈ എടുത്ത് എൻ്റെ നെഞ്ചില് വെച്ചു.

ഞാൻ: I swear, ഞാൻ തന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത് അല്ല. അപ്പോള് അങ്ങനെ വായിൽ വന്നു പോയതാണ്. പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ആണ് ഞാൻ അതിനെ പറ്റി ആലോജിച്ചത്. സോറി.

പ്രസീത: അയ്യേ. ഇത്രേ ഉള്ളൂ അഖിൽ !!! ഞാൻ കേട്ടത് ബാംഗ്ലൂരിലെ മല്ലു പുലി എന്നൊക്കെ ആണല്ലോ. ശ്ശോ, അതൊക്കെ വിട്ടെക്കഡോ.

ഞാൻ: ബാംഗളൂർ മല്ലു പുലി ഒക്കെ തന്നെ ആണ്. ബട്ട്, നമ്മള് കാരണം വേറെ ഒരാൾക്ക് വിഷമം വരാൻ പാടില്ലല്ലോ.

പ്രസീത: (ഒന്ന് ചിരിച്ചു) ബാംഗളൂർ പുലി പോലും. ഒന്ന് പോടാ ചെക്കാ, ഞാൻ ചുമ്മാ ഒന്നു ഇളക്കിയതല്ലേ.

അവള് പൊട്ടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി, അല്പം കഴിഞ്ഞ് ചിരി നിർത്തി.

ഞാൻ: എന്തേ ചിരിക്കുന്നില്ലേ.? ചിരിക്കടി.

ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഉടുപ്പിലും കക്ഷത്തിലും ഇക്കിളി ഇടാൻ തുടങ്ങി. പ്രസീത ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു തുള്ളി. പിന്നെ കുനിഞ്ഞു ഇരുന്നു, അപ്പോളും ഞാൻ വിടാൻ ഉദ്ദേശം ഇല്ലായിരുന്നു. ഇക്കിളി ഇടുമ്പോൾ എൻ്റെ കൈ അവളുടെ മുലയിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പ്രസീത: ഹ ഹ ... വേണ്ട അഖിൽ.. അയ്യോ. മതി. ഇനി കളിയാക്കില്ല. ഹ ഹ ഹ

ഞാൻ ഇക്കിളി ഇടുന്നത് നിർത്തി