Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

സ്റ്റേ അടിച്ചു അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയോട് കൂടി ഞങൾ ഹംപിയില് എത്തി ചേർന്നു. അത്യാവശ്യം സ്ഥലങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ട് തീർത്തു, സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുന്നിൽ മുകളിൽ ഉള്ള ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി.

ക്ഷേത്രദർശനവും കുറച്ച് ഷോപ്പിങ്ങും കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും തിരിച്ചു എത്തി. അന്ന് രാത്രി തങ്ങാൻ അവിടെ ഒരു ഹോട്ടലിൽ റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു, ചെക്ക് ഇൻ ചെയ്തു റൂമിൽ കയറി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വന്നു രണ്ടു പെഗ് അടിക്കാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ കവിത റൂമിലേക്ക് കയറി വന്നു.

ഞാൻ: ഹാ. ആരിത്, മിസ്സിസ് അഖിലോ, വരൂ ഇരിക്കു.

കവിത വന്നു കസേരയിൽ ഇരുന്നു എന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ: ഒഴിക്കട്ടെ ഒരെണ്ണം.

കവിത: വേണ്ട. അഖി, എനിക്ക് നിന്നോട് സീരിയസ് ആയി കുറച്ച് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്.

ഞാൻ: എന്താടോ ഡോക്ടറെ ഇത്ര ഫോർമാലിറ്റി. ചുമ്മാ ടെൻഷൻ അടിപ്പിക്കാതെ താൻ കാര്യം പറ.

കവിത: ഡാ. നമുക്ക് കല്യാണം കഴിക്കാം.

ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.

കവിത: സീരിയസ് ആയി പറയുക ആണ്. ഇനിയും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ നടന്നാൽ മതിയോ. നമുക്കും വേണ്ടേ ഒരു ജീവിതം. ജാതി മതം ഒന്നും നമുക്കിടയിൽ വേണ്ട. നമുക്ക് നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളിൽ ജീവിച്ചു പോകാം.

ഞാൻ മൗനമായി നിന്നു. കവിത എഴുന്നേറ്റു എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

കവിത: എന്താടാ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നെ. എന്തേലും പ്രശനം ഉണ്ടോ.

ഞാൻ അവളെ കെട്ടി പിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

ഞാൻ: ഡീ.. ഈ തീരുമാനം എടുക്കാൻ വൈകി എന്ന പരാതി മാത്രം ആണ് ഉള്ളത്. എൻ്റെ വീട്ടിൽ എന്നേ സംസാരിച്ചു വച്ചിട്ടുള്ളത് ആണ്, ഞാൻ നിൻ്റെ അച്ഛനെ കണ്ട് സംസാരിക്കാം.

കവിത എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. എൻ്റെ കവിളിൽ കൂടി ഉമ്മ തന്നു.

കവിത: എൻ്റെ അച്ഛനോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചു. കുറെ പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹാരങ്ങളും ഇതിനിടയിൽ നടന്നു. എന്നെ കെട്ടിയ ആളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും അച്ഛൻ പോയി divorce ആവാൻ ഉള്ള പേപ്പർ ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങി. നമുക്ക് രണ്ടു ഫാമിലി മാത്രം