Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

കൂട്ടി രജിസ്ട്രാർ ഓഫിസിൽ നിന്നും കല്യാണം കഴിച്ചു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങാം.

ഞാൻ: നീ എന്നെക്കാൾ ഒരുപാട് മുന്നിൽ ആണ്

കവിത: പേടി ആണ് ഡാ. അങ്കിത അവളുടെ കല്യാണ തലേന്ന് നിൻ്റെ റൂമിൽ വന്നതും സംസാരിച്ചതും ഞാൻ അവിചാരിതമായി കണ്ട്. അവൾക്കും നിന്നെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. സത്യം പറയാലോ, അങ്കിത കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കാറിൽ കയറി പോകുന്നത് വരെ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ തീ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ: (ഒന്ന് ചിരിച്ചു) നിനക്ക് ഇനി ടെൻഷൻ വേണ്ടല്ലോ.

കവിത: ടെൻഷൻ ഉണ്ട് ഇപ്പോളും, കാരണം നിന്നെ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാണ് അഖി. രമ്യ പോലും ഇടക്കു നിന്നോട് പെരുമാറുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഭയം ആണ്. ഒന്നുമില്ലേൽ അവളും ഒരു പെണ്ണല്ലേ.

ഞാൻ: (അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു) ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടു ഇവിടെയും പോകില്ല പൊന്നെ. പോരെ. ???! ടെൻഷൻ ഒക്കെ കളഞ്ഞു നീ രണ്ടെണ്ണം അടിക്കാൻ നോക്ക്.

കവിത: എങ്കിൽ അവരെ കൂടി വിളിക്കാം.

അങ്ങനെ എല്ലാവരും കൂടി ഇരുന്നു രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചു ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് കിടന്നു ഉറങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ ഞങൾ തിരിച്ചു ബാംഗളൂർ എത്തി.

ഒരു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു എൻ്റെ വീട്ടുകാരും കവിതയുടെ വീട്ടുകാരും ബാംഗളൂർ എത്തി. എല്ലാം സംസാരിച്ചു സന്തോഷപൂർവ്വം പിരിഞ്ഞു. ഒന്നര മാസത്തിന് ശേഷം Dr.കവിത മിസ്സിസ് അഖിൽ ആയി. ഞങൾ ഒരു 2 bhk ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് താമസം തുടങ്ങി.

കൊറോണ എന്ന മഹാമാരി തൽക്കാലത്തേക്ക് വിട പറഞ്ഞു. അങ്കിതയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിച്ചു, അദ്ദഹത്തിൻ്റെ സഹായം കൊണ്ട് രണ്ട് ബേക്കറിയും ഒരു മിനി സൂപ്പർമാർക്കെറ്റും തുടങ്ങി. ബിസിനസ് എല്ലാം ദൈവനുഗ്രഹം കൊണ്ട് നല്ല രീതിയിൽ പോകുന്നു. കവിത ഒരു പ്രൈവറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഒന്ന് പ്രസവിച്ചപ്പോൾ ജോലിയിൽ അല്പം മടി ആയി, കാരണം എൻ്റെ അമ്മ അവളെ നന്നായി നോക്കുന്നുണ്ട്. ജോസ്‌ന ഒരു ലാബിൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നു, ഇടക്കു ഞങൾ ഒരുമിച്ച് കൂടാറും ഉണ്ട്. രമ്യക്ക് തകൃതി ആയി കല്യാണ ആലോജനകൾ നടക്കുന്നു, കൂടെ എൻ്റെ കുണ്ണയിൽ