Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 6 [Akhil George]

പൊളിച്ചു നടക്കാം, പോരെ.

ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

ജോസ്‌ന: ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ. എല്ലാവരും കട്ട close ആണല്ലോ. Colleagues ഇത്രേം അടുത്ത് ഇടപഴകുന്നത് ആദ്യമായി കാണുകയാണ്.

രമ്യ: ഞങൾ മൂന്ന് പേരും കട്ട ഫ്രണ്ട്സ് ആണ്.

ജോസ്‌ന: ഞാൻ ഡ്യൂട്ടി ചെയ്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഡോക്ടർക്ക് ഭയങ്കര ഈഗോ ആയിരുന്നു. എന്നും വഴക്ക്, എത്ര നന്നായി വർക്ക് ചെയ്താലും എന്തേലും കുറ്റം ചുമത്തി ചീത്ത പറയും. സഹികെട്ട് ഞാൻ resign ചെയ്യാൻ ചെന്നപ്പോൾ ആണ് ശ്യാമള മാഡം ഇങ്ങോട്ട് മാറ്റി തന്നത്. ഇപ്പൊ ഒരു ആശ്വാസം.

കവിത: ഇവിടെ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഹാപ്പി ആയി വർക്ക് ചെയ്തു തീർക്കും.

അപ്പോള് അങ്കിതയൂം ഫരീദയൂം വിഘ്നേഷും വന്നു. രണ്ട് കറുകളിൽ ആയി ലൊക്കേഷനിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അങ്കിത കവിതയോടും ബാക്കി ഉള്ളവരോടും നന്നായി പെരുമാറുന്നുണ്ട്, ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഭയങ്കര ഗൗരവം നടിക്കുന്നു. എനിക്ക് എന്തോ ഒറ്റപ്പെട്ട പോലെ ഒരു ഫീൽ, ചെയ്ത തെറ്റിൻ്റെ കുറ്റബോധവും. PPE കിറ്റിൽ നിന്നിരുന്ന രമ്യ എൻ്റെ മുഖത്തെ സങ്കടം കണ്ടിട്ട് അടുത്തേക്ക് വന്നു..

രമ്യ: (എല്ലാവരും കേൾക്കെ) ഏട്ടാ... റെഡ്ഡി സാർ എട്ടനോട് ഒന്ന് ചെന്നു കാണാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു, ഇപ്പോള ഓർത്തത്. ഏട്ടൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഒന്ന് കണ്ടേക്ക്. ടെസ്റ്റിംഗ് തീരാൻ ആവുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാം..

അങ്കിത: എന്തായാലും ടെസ്റ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു അങ്ങോട്ട് അല്ലെ പോണത്. അപ്പോള് കണ്ടാൽ പോരെ.

കവിത: പോക്കോട്ടെ ഡോക്ടർ. എന്തേലും അത്യാവശ്യം ആണെലോ.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നും പോയി, ആദ്യം ഒരു സിഗററ്റ്