Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 8 [Akhil George]

പോയി. കൊറോണയുടെ തീവ്രത അനുസരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ ടാർഗറ്റ് കുറഞ്ഞും കൂടിയും ഇരുന്നു. ഫരീദയെ എപ്പോളും വിഘ്നേഷ്ൻ്റെ കൂടെ കാണപ്പെട്ടു, എന്നിൽ നിന്നും ഒരു അകലം പാലിക്കുന്നതായി തോന്നി. രമ്യയുമായി ഇടക്കു കിസ്സിംഗ് സീൻസ് ഒക്കെ നടക്കും, പിടിച്ചു കളിയും. ജോസ്‌ന ആണേൽ ഇപ്പോള് എൻ്റെ വിരലിൽ തൂങ്ങി മാത്രമേ നടക്കാറുള്ളൂ, അവൾക്ക് ഞാൻ ഒരു വല്യേട്ടൻ എന്ന വൈബ് ആയിരുന്നു. കവിത എൻ്റെ ഭാര്യയുടെ റോൾ സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത് കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നു, അങ്കിത എൻ്റെ കാമുകിയുടെ റോളും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു.

2nd വേവും കഴിഞ്ഞു മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് ശാന്തമായ അവസ്ഥ ആണ് ഇപ്പോള്. പബ്ബുകളിലും ബാറുകളിലും മാളിലും എല്ലാം restrictions ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു. വാക്സിൻ എടുക്കാൻ ആളുകൾ പരക്കം പായുന്ന സമയം. ടെസ്റ്റിംഗ് ക്യാമ്പുകൾക്ക് പകരം വാക്സിൻ ക്യാമ്പുകൾ സജീവം ആണ്. ടെസ്റ്റിംഗ് ടാർഗറ്റ് കുറവാണ്, കൂടെ ടീം അംഗങ്ങളേയും വെട്ടി കുറച്ചു. ഫരീദ സ്വമേധയാ പിരിഞ്ഞു പോയി മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന സ്കൂളിൽ ജോലിയിൽ ചേർന്നു. വിഘ്നേഷും resign ലെറ്റർ കൊടുത്തു. വാക്സിൻ എടുക്കാൻ വരുന്ന ആളുകളെ covid test ചെയ്യുക എന്ന പണി മാത്രം ആയി ഇപ്പോള്. ഞങൾ 5 പേരും ഇപ്പോള് കട്ട ഫ്രണ്ട്സ് ആയി. എന്നും ഒരേ ലൊക്കേഷനിൽ ചെന്നു രണ്ടു ടീം ആയി ഇരുന്നു വർക്ക് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യും. ആർക്കും പിരിയാനോ കാണാതിരിക്കാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

എൻ്റെ PG പുതുക്കി പണിയാൻ നിശ്ചയിച്ചു. അതു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി കൊടുക്കണം എന്ന് അറിയിച്ചു. അതിനാൽ ഞാൻ 1BHK വീട് തേടി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒന്നും മനസ്സിന് ഇണങ്ങിയത് കിട്ടുന്നില്ല. അന്വഷണം ഡെയിലി നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ എല്ലാം രസകരമായി മുന്നോട്ടു പോകവേ ഒരു ദിവസം പുലർച്ചെ നാല് മണിക്ക് അങ്കിതയുടെ കോൾ വന്നു. ഞാൻ കവിതയുടെ വീട്ടിൽ അവളെ കെട്ടി പിടിച്ചു കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന സമയത്താണ് അതു വന്നത്.

അങ്കിത: ഡാ.. നീ ഒന്ന് പെട്ടന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരുമോ ? ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യം ഉണ്ട്.

ഞാൻ: എന്താ, എന്ത് പറ്റി .?