Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 8 [Akhil George]

നീ കാര്യം പറ

അങ്കിത: എന്നെ ഒന്ന് വേഗം എയർപോർട്ടിൽ വിടണം. ഡാഡിക്കു സുഖം ഇല്ല പെട്ടന്ന് ചെല്ലണം എന്ന് പറഞ്ഞു കോൾ വന്നു. എട്ട് മണിക്ക് ഒരു flight 🛫 ഉണ്ട്. അതിൽ പോകണം.

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രഷ് ആയി ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു ഇറങ്ങാൻ നേരം ശ്യാമള മാഡം കോൾ ചെയ്തു.

ശ്യാമള മാഡം: ഡാ.. അങ്കിത വിളിചിരുന്നോ.? അവൾടെ ഡാഡി അല്പം ക്രിട്ടിക്കൽ സ്റ്റേജിൽ ആണ്. So, please be with her for sometime.

ഞാൻ: ok മാഡം. ഡോക്ടർ വിളിച്ചിരുന്നു, ഞാൻ ഇറങ്ങുക ആണ്.

ശ്യാമള മാഡം : ക്രിട്ടിക്കൽ ആണ് എന്ന് അവളെ അറിയിക്കണ്ട. സുഖമില്ല എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. ചിലപ്പോൾ അവള് എത്തുന്നത് വരെ പുള്ളി ഉണ്ടായിക്കോണം എന്നില്ല.

ഞാൻ: മാഡം, വേണ്ടാത്തത് ചിന്തിക്കേണ്ട. ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല, ഫോൺ വെക്കു.

ഞാൻ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി. അപ്പോളേക്കും കവിത ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു എൻ്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ: നീ എങ്ങോട്ടാ.? എൻ്റെ കൂടെ നീ വന്നാൽ അവള് വേറെ വല്ലതും ചിന്തിക്കുമോ.

കവിത: ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളം. നീ ഒറ്റക്ക് പോയാൽ ഓവർ സെൻ്റി ആകും.

അവള് എൻ്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറി, ഞങൾ 10 മിനിറ്റിനുള്ളിൽ അങ്കിതയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി. അങ്കിത ബാഗ് എല്ലാം റെഡി ആക്കി കാർ പാർക്കിംഗിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളെ കയറ്റി നേരെ എയർപോർട്ടിലേക്ക് വച്ച് പിടിച്ചു.

അങ്കിത: കവിത ഡോക്ടർ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു. അഖിൽ വിളിച്ചതാണോ.

കവിത: ഈ പൊട്ടന് ഒറ്റക്ക് വരാൻ പേടി. അങ്കിത ഇവനെ വിളിച്ചപ്പോൾ ടെൻഷൻ അടിച്ചു വേഗം എന്നെ വിളിച്ചു റെഡി ആകാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ വന്നതാണ്.

അങ്കിത: ഹ... പെട്ടന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ഞാനും ടെൻഷൻ ആയി. ഇപ്പൊ അങ്കിൾ വിളിച്ചിരുന്നു, ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട കുഴപ്പം ഇല്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. അപ്പോളാണ് ഒന്ന് ആശ്വാസം ആയത്.

കവിത: എന്ത് പറ്റിയതാണ്.? Any Idea ?

അങ്കിത: Heart problem എന്നാ പറഞ്ഞത്. ഡാഡി