Chapter Title : കൊറോണ കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ 7 [വിലക്കപ്പെട്ട കനി നുകർന്നവൻ]

" പോടാ അമ്മ ചിരിച്ചു, മതി മതി വിട് നീ പോയി ഇരിക്ക് ഞാൻ ചായ ഇടം "

" വേണ്ട ചായ വേണ്ട എനിക്ക് "

" പിന്നെ? " അമ്മ മുഖം ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി

" എനിക്ക് അമ്മേനെ മതി "

" ഡാ ചെക്കാ മതി കേട്ടോ നീ ഇതിനാണോ അമ്മേനെ കത്ത് കാണിച്ചേ "

" അല്ല ഞാൻ അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ ഒടിച്ചു "

അമ്മ മുഖം താഴ്ത്തി. " ഇത്ര സുന്ദരി ആയ അമ്മയെ എങ്ങനെ ആ കാട്ടുമാക്കാൻ പോലെ ഇരിക്കുന്ന അച്ഛൻ എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ചു എന്ന് എപ്പോഴും ഞാൻ ആലോചിക്കാറുണ്ട്. ഇപ്പോഴല്ലേ കാര്യം പിടി കിട്ടിയേ "

" പോടാ നിന്റെ അച്ഛൻ പാവം ആണെടാ എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ അങ്ങേരെ കളി ആക്കുന്നെ "

" അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാണോ അമ്മേനെ ഏറ്റെടുത്തെ "

" mm എന്നേം നിന്നേം അങ്ങേരു നല്ലപോലെ തന്നെ ആണ് നോകിയെ "

" പക്ഷ അമ്മയുടെ കിടപ്പറയിൽ അങ്ങേരു ഒരു തോൽവി ആരുന്നു അല്ലെ? " ഞാൻ ചിരിച്ചു

" പോടാ തെണ്ടി ചെക്കാ " അമ്മ എന്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചു തള്ളി

" നിനക്ക് അടി കിട്ടിയത് പോരെ വിപി "

" എന്ത് അടി ആരുന്നു അമ്മേ എന്റെ മുഖം പൊളിഞ്ഞു പോയി "

" പോട്ടെ വിപി ഞാൻ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ അറിയാതെ "

" സാരമില്ല അമ്മേ എനിക്കറിയാം "

അമ്മ അടി കൊണ്ട് ഭാഗത്തു മുഖത്തു നോക്കി

" എവടെ പൊട്ടിയോ അവിടെ? "

അമ്മ എന്റെ അടി കൊണ്ട പാടിൽ മുഖത്തു നക്കി.

" അആഹ് അമ്മേ അആഹ് "

" എന്താ വിപി എന്റെ മരുന്ന് നീറുന്നുണ്ടോ നിനക്കു? "

" ഇല്ല അമ്മേ സ്വർഗം ആണ് "

ഞാൻ അമ്മയെ പിടിച്ചു കറക്കി എന്നിട്ടു ചുണ്ടിൽ കിസ്സ് അടിച്ചു.

" ഡാ തെണ്ടി വേണ്ട ഞാൻ നിന്റെ അമ്മ ആണ് " അമ്മ എന്നെ തട്ടി മാറ്റി

" ഓ അപ്പോ അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ഉറങ്ങുമ്പോ അമ്മ എന്റെ റൂമിൽ വന്നു എന്റെ കുട്ടനെ പിടിച്ചു ഞെക്കിയത് മറന്നോ? " "എന്ത് വേദന ആരുന്നു അമ്മേ മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ തന്നെ