Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 4 [Arun]

മേഡം എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി , കൃഷ്ണേട്ടനെ സാർ എന്നും, എന്നാലേ നിനക്കുള്ള ശിക്ഷയാവൂ......,

ഞാൻ അതിനും സമ്മതം പറഞ്ഞു,

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം ഞാൻ നിൻ്റെ മുന്നിൽ വച്ച് കൃഷ്ണേട്ടനുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ പോവുകയാണ്, നിയത് കണ്ടു കൊണ്ട് നിൽക്കണം,
തിർന്നില്ലാ,
ആ സമയത്ത് നീ നിൻ്റെ കോവയ്ക്കയിലെങ്ങാനം തൊട്ടാൽ അറിയാല്ലോ...., എൻ്റെ കൈയ്യുടെ ചൂട് നീ അറിയും,

ഞാൻ സമ്മതം മൂളി കൊണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി,

കൃഷ്ണേട്ടൻ നിസഹായനായി എന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും ശ്യാമേ....., നീ അവളെ പറ്റിച്ചിട്ടല്ലേ ?, അല്ലങ്കിൽ വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് നീ അവളോടെല്ലാം തുറന്നു പറയേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ, നീ കാരണം ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണിൻ്റെ ഭാവിയല്ലേ പോയത്,
അതു കൊണ്ട് നിനക്ക് ക്ഷമിക്കാനേ കഴിയൂ, എന്നു പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണേട്ടൻ നിഷ കാണാതെ എന്നെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കാണിച്ചു,

നിഷ കൃഷ്ണട്ടനു മുന്നിൽ തുണിയില്ലാതെ നിൽക്കുന്നതിലോ, അതുമല്ലങ്കിൽ കൃഷ്ണേട്ടൻ അവളെ കേറി പണ്ണുന്നതിലോ അല്ല എൻ്റെ വിഷമം, ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ടും എനിക്ക് എൻ്റെ കുഞ്ഞിക്കായിൽ പിടിച്ച് കുലുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാത്തതിലായിരുന്നു എൻ്റെ വിഷമം,

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ നിഷ തൻ്റെ ബ്രായുടെ കപ്പ് അഴിച്ചു മാറ്റി കട്ടിലിൽ ഇട്ടു കൊണ്ട്,
കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന മുലകൾ കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തു വച്ചു കൊണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടനെ കെട്ടിപിടിച്ചു,

കൃഷ്ണേട്ടനും നിഷയുടെ നഗ്നമായ മുതുകിൽ കൈവിരൽ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ തന്നിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു,
എന്നിട്ട് കൈകൾ താഴേയ്ക്ക് കൊണ്ടു വന്ന് അവളുടെ ഞൊറിഞൊറിയുള്ള ഇടുപ്പിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു,

നിഷയുടെ കാലുകൾ ഉപ്പൂറ്റി പൊങ്ങിക്കൊണ്ട് അവൾ വിരലുകൾ നിലത്ത് കുത്തി കൊണ്ട് മുഖം കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തു വച്ചു,

കൃഷ്ണേട്ടൻ എന്നെ കൈ വീശി അടുത്തേയ്ക്ക് വിളിച്ചു,
ഞാൻ എന്താ ചേട്ടാ എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നതും,
നിഷ കൃഷ്ണേട്ടനിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു കൊണ്ട് എൻ്റെ കരനത്തടിച്ചു,

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
എന്താടാ നായേ നീ വിളിച്ചതെന്ന് ?,

ഞാൻ ആകെ വല്ലാണ്ടായിപ്പോയി,
ഞാൻ പെട്ടന്നു തന്നെ എന്താ സാർ, എന്ന് തിരുത്തി